Net zoals al het geval was voor Ras Teo's
'Celestial Rockers', lieten Zion I Kings zich opnieuw bijstaan door onder andere Patrick Tenyue (trompet), Aston Barrett Jr. (drums), Pau 'Nattykeyz' Dangla Vall (toetsen) en de betreurde Andrew 'Drew Keys' Stoch (toetsen/trombone).
Opener 'Spiritual' doet exact wat de titel aangeeft en zet meteen de toon. Een echt pareltje is 'Angels In Zion' met de fluit van Sheldon Bernard en heerlijke koortjes door Mighty Diamonds en Tuff Like Iron. Net zoals op Ras Teo's 'Celelstial Rockers', worden de meeste nummers op 'Still' gevolgd door een al even genietbare dubversie. Voor 'House Of Cards', waarin Micah Babylon laat weten dat boontje nu eindelijk om zijn loontje komt omdat het ondanks de vele onheilstijdingen nooit wilde luisteren en koppig bleef doorgaan, gebruikte Zion I Kings een riddim waarin melodica en xylofoon overheersen. Van een heel andere orde is 'Natural Man', dat een stuk meer upbeat klinkt dan de rest van de tracks op 'Still' en al eerder als single verscheen. Titelnummer 'Still' klinkt dan weer als een vergeten klassieker van The Itals. Wicked tune! Voor 'Space And Time' gaat Micah iets meer de r&b toer op en ook 'Wicked Babylon' ligt in dezelfde lijn, maar ook met deze nummers weet Shemaiah moeiteloos te overtuigen. De dub van dat laatste nummer behoort zelfs tot onze favoriete tracks op het album.
Besluiten doet Shemaiah met het oerdegelijke 'Roots Rock Sound', waarin Micah zijn voorliefde voor roots sound waar we allemaal zo gek van zijn bezingt. Top album van één van Jamaica's veelbelovendste artiesten van het moment en zeker een hoogtepunt in het afgelopen reggaejaar!