Reggae.be
R.I.P. Mikey 'Boo' Richards (1947-2021)
Roots & CultureNov 30, 2021

R.I.P. Mikey 'Boo' Richards (1947-2021)

By Ras Mundele

Wanneer we aan reggae drummers denken zijn Sly Dunbar, Santa Davis, Carlton Barrett, Lloyd Knibb en Leroy 'Horsemouth' Wallace hoogst waarschijnlijk de namen die ons het eerst te binnen schieten. Volgens Sly zelf moet Mikey 'Boo' Richards zonder enige twijfel aan het lijstje worden toegevoegd. De topdrummer vervoegde op 28 november het lijstje van de veteranen die in 2021 zijn heengegaan.

Richards werd op 23 april 1947, als zoon van de latin- en jazzdrummer Leonard 'Alejandro' Richards, in Jones Town, Kingston geboren. Aanvankelijk vertoonde hij niet de minste interesse om in de voetsporen van zijn vader te treden. "My father was a drummer and he wanted to teach me, but mi neva really waan learn. I never really see music as my career. I was really small, yuh know, and all I wanted is to do tings dat likkle boys do.". Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Als muzikant kende Mikey Boo zijn glorieperiode in de jaren zeventig van de vorige eeuw en dit zowel door studiowerk als live-drummer bij concerten. Richards speelde in heel wat geweldige reggaebands, waaronder The In-Crowd (mede-oprichter), Now Generation, Eight 'O' Nine, The Wailers en Jimmy Cliff's Oneness Band, om er maar enkele te noemen. In de woorden van toetsenist Robbie Lyn, die begin jaren zeventig eveneens deel uitmaakte van de In-Crowd: "We were members of a band that could play everything: Top 40, reggae, soca. Mikey was a great all-round drummer, the complete drummer."

Zijn drumpatronen zijn onder andere te horen in nummers als 'Wichita Lineman' en 'Silhouettes' van Dennis Brown, 'Pitta Patta' en 'Life Is Just For Living' van Ernie Smith, 'Wake Up And Live' van Bob Marley, 'Dubbing Is A Must' en 'A Song' van Pablo Moses, 'One Step Ahead' en 'Got To Get Away' van Beres Hammond, 'Honey' van Bob Andy en 'Y Mas Gan' van The Abyssinians. In een interview voor de Jamaica Gleaner formuleerde hij in 2008 zelf zijn meest memorabele herinnering als volgt: "I remember I did dis song wid Lorna Bennett, 'Breakfast In Bed'. The style of drumming at dat time was different from what I played and alien. It was accepted and made a big hit all over."

Om gezondheidsredenen was hij al een hele poos veel minder actief en drumde slechts nog sporadisch. In 2018 brachten de Kingston All-Stars (Sly Dunbar, Ansel Collins, Mikey 'Mao' Chung, Linford 'Hux' Brown, Jackie Jackson, Robbie Lyn, Everton en Everald Gayle), die sinds het begin van hun muzikale carrières met Boo hadden gewerkt, hem met het nummer 'Boo Rock' een muzikaal eerbetoon, waarbij hij voor de gelegenheid nog eens zelf achter het drumstel plaatsnam.

"Yuh have a lot of drummers and is not all of dem yuh can remember.", antwoordde hij ooit op de vraag of drummers voldoende erkenning krijgen voor hun bijdrage aan songs... We'll definitely remember Mikey!

Mikey 'Boo' Richards werd 74.

Foto: © Veronique Skelsey/United Reggae
R.I.P. Mikey 'Boo' Richards (1947-2021)

About the Author

Ras Mundele
Meer

Raakte eind jaren '70 van de vorige eeuw in de ban van reggae muziek. Als lid van Burnin' Ash, één van de eerste Belgische reggaebands, werd hij, als enige met een ander tintje, omgedoopt tot Ras Mundele (Mundele betekent "blank" in het Lingala). Was tot 2000 samen met Aura Lewis actief als leadzanger en toetsenist bij de Tsjaka Band en werkte ook nog een tijdje samen met The Right Prophecy. Pikte enkele jaren geleden de draad weer op als muziek- en songwriter. Al meer dan 40 jaar in de ban van het maatschappelijke, sociale en spirituele gedachtengoed waarmee reggae gepaard gaat, wil hij die boodschap nu ook graag delen via Reggae.be.

Genres

RootsRocksteadySkaReggae

Published

Nov 30, 2021