De meeste reggaeliefhebbers zullen Alvin 'Seeco' Patterson ongetwijfeld kennen als percussionist bij The Wailers en later Bob Marley & The Wailers. Maar wist u dat de man een groot deel van zijn leven actief geweest is als bauxietmijnwerker? In ieder geval is Seeco het bewijs dat niet alle Jamaicaanse muzikanten een vroegtijdig einde kennen, want de man bereikte de gezegende leeftijd van 90 jaar!
Patterson werd als zoon van een Jamaicaanse vader en een Panamese moeder geboren in het Havana van de jaren dertig van de vorige eeuw, maar verhuisde al op jonge leeftijd naar Jamaica, waar hij eerst in Westmoreland en later in Kingston terecht.
Voor hij in de muziekindustrie terechtkwam, kwam Seeco (een verbastering van zijn geboortenaam Francisco) dus aan de kost in de bauxietmijnen op Jamaica. In 1957 stond hij op het punt om naar de Verenigde Staten te emigreren, maar toen op 1 september van datzelfde jaar in Jamaica in Kendal, Hanover, een treinramp plaatsvond (Op 1 september 1957 ontspoorde een trein met kerkgangers van de in Kingston gevestigde St Anne's Catholic Church bij Kendal, waarbij ongeveer 179 mensen omkwamen en honderden gewond raakten. Het was destijds het op één na dodelijkste treinongeluk ooit, blijft het dodelijkste in de Jamaicaanse geschiedenis, in de reggae onder andere vereeuwigd door Trinity in 'Kendal Crash') keerde hij meteen op zijn stappen terug om zich ervan te vergewissen dat er zich geen familieleden onder de slachtoffers bevonden.
Zijn eerste ervaringen in de muziekindustrie deed Patterson op als percussionist bij calypsonian Lord Flea en een aantal minder bekende mento-combo's. Nadat hij kennismaakte met een jonge Bob Marley, overtuigde hij The Wailers in 1964 om hun kans te wagen bij Studio One. Hoewel Coxsone Dodd het trio aanvankelijk afwees, resulteerde het uiteindelijk toch in een eerste opnamesessie die de het nummer 'Simmer Down' opleverde.
Ook goede vriend Kan Boothe herinnert zich het moment nog levendig: "Seeco was the first person to carry Bob to Studio One. And Coxsone turned Bob down the first time, and Seeco took him back again. Back in the day, when we were too poor to own a record player, we used to have to visit people's house who had one. And Seeco's house was one place where we used to go and listen to the songs and get training. He has made a great contribution to the music business and must be remembered!"
Seeco bleef ook daarna nog actief in de bauxietindustrie maar nadat hij in 1966 op het nippertje aan de dood ontsnapt bij een gasexplosie, weet Bob hem te overtuigen om zich fulltime aan zijn percussiecarrière te wijden. Seeco's eerste echte bijdrage aan het repertoire van The Wailers kwam er in 1967 toen hij percussie speelde op de singles 'Lyrical Satyrical I' en 'This Train', verschenen op het Wail N Soul M label, en tijdens de eerste (en enige) tournee van de originele Wailers in het Verenigd Koninkrijk in 1973 fungeerde Patterson dan weer als roadie voor de band. Ook nadat Bob solo doorging zonder Peter Tosh en Bunny Wailer bleef Seeco Patterson een actief lid van The Wailers, waarbij zijn vriendschap met eerstgenoemde steeds hechter werd.
Toen Bob in september van 1980 in elkaar zakte tijdens het joggen in Central Park, was ook Seeco aanwezig. Hij zou daarna niet meer van Bob's zijde wijken en volgde hem zelfs naar Duitsland, waar Marley in zijn laatste dagen een behandeling volgde bij de controversiële Dr. Josef Ingels.
Nadat hij in 1990 al een eerste keer getroffen werd door een hersenbloeding, stopte Patterson zijn activiteiten bij The Wailers en ook deze keer was het dezelfde aandoening die hem uiteindelijk fataal geworden is.
De Jamaicaanse krant The Gleaner had onderstaand gesprek met Seeco's dochter Marcia Willie: "My dad was admitted to the University Hospital two weeks ago. My sister, who is a healthcare worker, was attending to him at home when she realised that he started breathing heavy and rushed him to the hospital. The doctors did a CT scan and said there was heavy bleeeding on the brain, plus his blood pressure was very high, and it was touch and go. But we took the decision for them to put in a stent and drain it and take it from there. Dad seemed to be coming around; he was still comatose, but then he didn't make it."
Eigenlijk stond afgelopen december nog een viering gepland voor haar vader's negentigste verjaardag, maar dat werd vanwege de COVID-19 pandemie uitgesteld: "We decided to put it off until this year, because [of] the pandemic, and my father was diabetic and had underlying issues, so we didn't want to expose him. We are happy that we had him with us for so long, and we were all here for him and visited regularly. I was supposed to leave today, but my dad had other plans."
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
