De man werkt als gemeenschapscoach bij vzw De Wissel, maar is daarnaast ook nog actief als beeldend kunstenaar (Dumortier maakt kunstobjecten uit huishoudzeep), filmmaker (
'Hitchtanbul',
'World's Smallest Grande Armée', beide integraal te bekijken op YouTube, en
'The Wild Bees That Keep Us', een nog te verschijnen documentaire over honingbijen) en muzikant.
Wat die laatste activiteit betreft was hij één van de bezielers van de ter ziele gegane folkband Les Øffs, is hij nog steeds actief bij rebetikoband Kosmokraters, en richtte hij in 2016 Lomosjapó op, een coverband gericht op het Franse chanson. Onder het pseudoniem Dimi Dumo nam Dumortier nu ook dit titelloze reggaealbum op.
Voor de 11 songs op het album koos Dimi voor een mix van eigen materiaal en bewerkingen van nummers van dEUS ('Niks Kan Voorbij Gon', Dimi's jazzy reggaeversie van 'Nothing Really Ends', dat Tom Barman zelf samenvatte als: "Knap vertaald, schitterend gezongen!" en waarover Bart Peeters zei: "dEUS in prachtig Antwerps op een warm bedje van reggae. 'Nothing Really Ends' was al één van mijn lievelingsliedjes. Ook deze versie verklaart waarom."), Wannes Van de Velde (Café Mè Rooi Gordijne', een Antwerpse klassieker die Dimi op het lijf geschreven lijkt), Bob Dylan (opener 'Da Bed Uit', een herwerking van 'Gotta Serve Somebody') en zelfs de Canadese countryartiest Ian Tyson ('Vier Winde, Zeve Zeeë' of 'Four Strong Winds') en 'Carrickfergus (Mijn Deurp)' is dan weer Dimi's versie van een Ierse folktraditional die eerder ook al werd vereeuwigd door onder andere The Dubliners, Brian Ferry en Van Morrisson, en in de intro van het toepasselijk getitelde 'Rozen Tutu' verwerkten Dumortier en producer Michel Bazzoni zelfs nog een flard uit 'Het Zwanemeer' van Pyotr Ilyich Tchaikovsky.
Vocaal koos Dimi op dit album voor de Antwerpse tongval uit zijn jeugdjaren in Hoboken (een periode waarop hij met gemende gevoelens terugkijkt in 'Zon En Rege': "Ik zen nen Antwerpeneir gewest, mor ik werd doar ziek!"). 'Vier Winde, Zeve Zeeë' nijgde ons iets te veel naar een Vlaamse schlager en ook afsluiter 'CarrickFergus (Mijn Deurp)' viel ons te licht uit, maar persoonlijke favorieten uit de tracklist zijn dan weer 'Wa Veur Ne Wereld' (met de geweldige tekstflard: "In wa veur ne wereld leven wij? In wa veur ne wereld leven wij, wij, wij, wij? Wa ne prachtige zonnige morgen (zonnige morgen vandaag vandaag). En toch regen' èt niks as zorgen (zorgen en geklaag geklaag). De koffe die smokt naar 'n dooie rat (denkt aan oe maag, oe gevoelige maag), 'k peis da'k er zout 'eb in gekapt (zonnigen morge vandaag vandaag). De pitbull van de bure blaft, iel den dag en iel de nacht. Den boterham valt en hij valt altij met de chocokant op den tapis plein.", de Vlaamse lovers rock van 'Bij Aa', het dubby 'Zegget As Ge Dood Zè' (over het gebrek aan echte communicatie in onze maatschappij waarin je mening ventileren veel belangrijker geworden is dan luisteren naar de ander), en tenslotte de upbeat ska van 'Fuck Off', Dimi's opgestoken middelvinger naar de huidige COVID-19 pandemie:
Denkte naa echt dat de wereld zit te wachteOep wer è lieken over Mexicaans bierEn da ze over pakweg een maand of acht of zoNog gaan kunnen lachen mé ne rol Wc-papierGonnek op facebook dan zienk oe alle dagenMé oe gejammer boven oe gitaarIk geef oe alles alles as ge stopt mé zagenUwe lalala over da virus van het jaarFuck off mé oe lied over coronaWant ik hem het allemaal al gehoordFuck off mé oe lied over coronaVan dieje zever gaan de mensen a'maal doodAs ik van aa was, ik zou mijn lied vertalenIn 't Italiaans, of nog beter in't ChineesDan kunde ginder al oe likes gon halenEn lot maa dan gerust mé oe clichésFuck off mé oe lied over coronaWant ik hem het allemaal al gehoordFuck off mé oe lied over coronaVan dieje zever gaan de mensen a'maal doodKunde maa zegge, wat da ge wilt bewijzenDa gij oe dagen nie verdoe gelijk as kikDa g'oep een uurke ne song ineen kunt vijzenOver aa bomma die staarft van de schrik