Danakil - Rien Ne Se Tait (Baco Records)

De band opent meteen al revolutionair met 'Rendez-nous La Justice', hun antwoord op 'Equal Rights & Justice' van Peter Tosh. Nu pandemieën, natuurrampen en tekorten aan wat dan ook een dagelijkse realiteit beginnen te worden is het niet onbelangrijk te beseffen dat je nog altijd kunt ontsnappen in je eigen verbeelding, zoals Danakil mooi bevestigt in 'Imaginez'. Al kan je daar ook weer te ver ingaan en jezelf blaasjes beginnen wijsmaken, zoals mooi geïllustreerd in titelnummer 'Rien Ne Se Tait' (dat een Afrikaans tintje krijgt dankzij de balafoon, kora en de tambin of Fulbe-fluit van multi-instrumentalist Ahmed Fofana).

Wat die albumtitel betreft gaf Balik nog het volgende mee: "C'est un titre qui m'évoque différentes choses. D'abord il reflète à différents égards l'évolution de la société. Vous avez remarqué comme de nombreux secrets ou tabous ont changé de dimension et ont fini par se révéler ces dernières années sous le poids du temps, ou de la pression populaire ? Que ce soit dans l'église, dans les rapports hommes/femmes, dans la politique, etc… Ça nous dit que la vérité finit toujours par arriver.  Et puis, rien ne se tait, tout se sait dans une société occidentale où tout est filmé et enregistré, société de l'information à outrance, où tout est rapporté, déformé, accentué par les réseaux sociaux notamment. Enfin, rien ne se tait, on partage tout, c'est un appel à la sincérité, à la bienveillance des uns envers les autres. Nous sommes tous liés d'une certaine façon, ce qui veut dire que la solidarité entre nous devrait être une évidence.".

Een eerste echte knaller - die blazerssectie! - krijgen we met 'Welcome To The Jungle', waarin Balik en Natty Jean de slechte komedie vol leugens, halve waarheden en ongelijkheid die de Franse en bij uitbreiding Westerse samenleving geworden is, met de grond gelijkmaken. In dezelfde lijn ligt 'Marre' waarin ze de hypocrisie van de politieke klasse echt uitkotsen:

On en a marre, marre, marre, marre, marre
Des hypocrites à l'Elysée
On en a marre, marre, marre, marre, marre
Et personne pour les excuser
On en a marre, marre, marre, marre, marre
Des hypocrites à l'Elysée
On en a marre, marre, marre, marre, marre
Et personne pour les excuser

Je zou je voor minder beginnen afvragen wat je plaats in een dergelijke maatschappij nog voorstelt en dat doen Balik en Natty Jean dan ook in 'Monde De Fous'. Slechts twee gasten op 'Rien Ne Se Tait': enerzijds Akhenaton, lid van de iconische Franse rapformatie IAM, die opduikt in 'Tout Ça M'est Égal' (waarin ons ook de fluit van Eric 'Rico' Gaultier opviel), en anderzijds Manjul, die mag afsluiten met het optimistisch klinkende 'Life Goes On'. Straf is tenslotte ook nog het soulvolle 'Ensemble', een nummer waarin Balik en Natty Jean in enkele lijnen perfect de twintigjarige geschiedenis van de band weten te vatten (afgesloten met een uitstekende saxofoonsolo van Sébastien Farges aka. BoZo).

Magnum opus van deze indrukwekkende Franse band!

Danakil viert zijn twintigjarige jubileum op 13 november in de Brusselse Madeleine, waar ze deze 'Rien Ne Se Tait' live zullen voorstellen!