Volgens de Bijbel was de Ark des Verbonds een houten kist, gebouwd om de twee stenen tabletten (de tien geboden - Exodus 20), die God aan Mozes gaf op de top van de berg Sinaï, te bevatten. De gedetailleerde instructies over hoe de kist werd gemaakt, staan ??opgetekend in Exodus 25:10-22. Het moest als één van de meubelen voor in de tabernakel dienen (volgens de Hebreeuwse overlevering een verplaatsbare tent die dienstdeed als plaats van samenkomst en aanbidding en voor de Israëlieten eveneens het symbool van Gods verblijf in hun midden).
De kist zelf was ongeveer 1,1 meter lang, 0,7 meter breed en 0,7 meter hoog. Gemaakt uit acaciahout bedekt met goud. De ark had een deksel (het verzoendeksel), eveneens uit goud, dat het totale bovenoppervlak bedekte. Voor het transport werden er draagstokken aan bevestigd.
Op het verzoendeksel had je aan weerszijden, tegenover elkaar met hun vleugels naar boven gespreid twee cherubijnen In de oude wereld van het Nabije Oosten waren cherubijnen traditionele bewakers. Zo werden deze "cherubs" ook geweven in de gordijnen die de ark versluierden; het heilige der heiligen waarin de ark zelf bewaard werd. Een beschrijving van de cherubs, die het heiligdom van Salomons tempel bewaakten, vinden we in 1 Koningen 6:23-27 terug.
De Ark werd niet uitsluitend als houder van de geboden aanzien maar evenzeer als Gods troon. De verklaring hiervoor vinden we bijvoorbeeld in Exodus 25:22 terug. God verklaarde hierbij aan Mozes: "En aldaar zal Ik bij u komen, en Ik zal met u spreken van boven het verzoendeksel af, van tussen de twee cherubs (die op de ark der getuigenis zijn zullen), alles wat Ik u gebieden zal aan de kinderen Israëls."
Klaarblijkelijk was de ark een van de meest waardevolle en heilige voorwerpen van het oude Israël. De Israëlieten droegen hem overal mee. Aan de ark werden eveneens angstaanjagende krachten gekoppeld. Krachten volgens sommige interpretaties ingezet als wapen bij de verovering van het Beloofde Land, waarbij priesters de Ark voor het leger uitdroegen. Slechts eenmaal liet de Ark de Israëlieten in de steek. In een bittere strijd doodden hun aartsvijanden, de Filistijnen, 30.000 Israëlieten en maakten hierbij de Ark buit. (1 Samuel 4)
Nadat de Filistijnen de Ark in hun bezit hadden, werden de ze door ziekte en tegenspoed geteisterd. Niet veel later werd de Ark door de overwinnaars naar de Israëlieten teruggebracht. (1 Samuel 5). In de daaropvolgende periode versloeg David de vijand definitief, waarbij Jeruzalem werd veroverd. Davids zoon Salomon bouwde later op een heuvel in de stad een tempel waarin een speciale binnenkamer, Kodesh Hakodashim (Heilige de Heiligen), werd voorzien om er de Ark in te huisvesten.
Salomon was een wijs en machtig vorst, zijn naam reikte tot ver over de landsgrenzen heen. Deze verhalen bereikten ook Makeda, de koningin van Sheba. Ze zocht contact op met en werd uitgenodigd voor een bezoek aan Jeruzalem. Na aankomst werd de afspraak gemaakt dat de koning haar niet zou nemen. Salomon ging akkoord onder voorwaarde dat zij niets van hem, zonder zijn goedkeuring, zou benutten. De maaltijd die Salomon haar aanbood, was erg zout en maakte haar dorstig. Wanner ze te slapen ging, dronk ze, zonder zijn toestemming, wat water. Salomon wees haar erop dat ze haar belofte verbrak zodat hij dus ook niet langer aan de zijne was gebonden.
Na haar bezoek beviel zij van een zoon die ze Menelek noemde. Als volwassene verlangde Menelek zijn vader in Jeruzalem te bezoeken. Van zijn moeder kreeg hij een ring mee, die moest aantonen dat hij werkelijk Salomons zoon was. Salomon ontving Menelek en nam hem in zijn hofhouding op.
De 'Kebra Nagast' (Boek der Koningen) vertelt hoe de ark, door Menelek uit de tempel werd gestolen, waarna hij de kist naar Ethiopië meenam. Volgens de traditie van de Ethiopische kerk wordt de Ark tot op de dag van vandaag door hen beschermd en bewaard. Heel wat pogingen werden ondernomen om dit verhaal te bewijzen of te weerleggen. Voor wie zich wil verdiepen raden we 'The Sign and the Seal - A Quest for the Lost Ark of the Covenant', het boek van Graham Hancock aan.
Eveneens te beluisteren,
'Ark Of The Covenant' van The Congos, een lied waarin ze de verwijzingen naar de Ark des Verbonds combineren met het bekende verhaal van de Ark van Noah (verschenen op het album 'Heart Of The Congos', zonder enige twijfel één van de roots reggae meesterwerken die Lee Scratch Perry in zijn Black Ark studio opnam en produceerde).
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
