De vele gezichten van Fikir Amlak

"How beautiful it is to see Jah children rally 'round the red, gold en green!": die zin ging vrijdagnacht een paar keer door mijn hoofd in de Zappa. Na 1,5 jaar gedwongen stilte dreunden daar eindelijk weer de bassen van een deftige sound, het Antwerpse Bloodhound Soundsystem. Het was alsof de dub al die tijd gewoon was blijven nazinderen, zo goed en vertrouwd voelde het allemaal. Was het echt zo lang geleden dat we elkaar in levenden lijve gezien hadden? En we mochten kussen, omhelzen en knuffelen, want in principe was iedereen COVID-safe.

Daar was wel een vrij chaotische opening aan vooraf gegaan. Vroege vogels (23u) moesten bijna anderhalf uur aanschuiven omdat de controle niet vlot verliep. Het was ook een vreemde gewaarwording, zonder twijfel de aankondiging van een nieuw tijdperk. Mensen die met hun gsm staan te zwaaien om hun COVIDSafe-app te tonen (ID hoefde blijkbaar niet), anderen met een papier van een recente test. Er was ook een testwagen voor wie ter plaatse nog een inkomticket wilde bemachtigen. Lijkt me wel sneu om daar te horen dat je positief bent, en dan ook eens de toegang wordt geweigerd. De organisator verontschuldigde zich op Facebook overigens uitgebreid voor het ongemak aan de ingang, en erkende ook dat het in de Zappa bloedheet was (ook al hebben wij in die zaal zelden anders geweten als er veel volk is). Toch cool om even tegemoet te komen aan het ongenoegen.



De technodub van Bloodhound was niet aan mij besteed, en ook de selectie van King Alpha had maar weinig van doen met de rootsdub zoals ik hem het liefste hoor. Maar met Fikir Amlak als zanger en MC kreeg die loodzware steppers wel een spirituele lading, en dat is waarvoor (echte naam) Andres Estrada het doet. Geboren in Puerto Rico en begin van de eeuw geëmigreerd naar Santa Cruz, California, heeft Fikir Amlak een 50-tal (!) vinylplaten gemaakt en meer dan 40 digitale singles uitgebracht. Eerder dit jaar was er nog de uitstekende 10inch 'Prepare/Limitless' op het Belgische Dub Up-label, een samenwerking van Fikir met onze eigen Hi-Flyers en Kingston Echo. Mijn favoriete album is 'Axum' op het Akashic-label, een heel bijzonder eerbetoon aan de Ethiopische koningssteden.

Fikir Amlak (Amhaars voor "God's liefde") heeft een tijdje in een band gespeeld maar werd in Europa pas goed omarmd toen hij hier opdook in het soundsystemcircuit, in het bijzonder met King Alpha Sound System. De rode draad doorheen al die jaren en samenwerkingen is Rastafari. Fikir heeft zich onmiskenbaar verdiept in het leven en de leringen van Haile Selassie, en deelt die inzichten krachtig en overtuigend met zijn publiek. Hoe zwaar de dubs in de Zappa mij ook op de maag vielen, ik bleef met plezier luisteren naar de improvisaties en zangpartijen van de MC/zanger. Toen hij naar het einde van de explosieve set een roots and culture tune aankondigde, verwachtte ik heel even de subtiele, verheven sound van de platen. Maar we kregen een massieve steppers version van Bob Marley's 'Jammin''. Ook niet mijn dub, maar wel geweldige dub, zoals alle tunes van King Alpha.

De Zappa dampte tegen dan als vanouds van het zweet. Zelden zag ik zoveel ontblote (mannelijke) bovenlijven op een dubfestijn. Twee grote groepen dubheads troepten samen rond de twee luidsprekertorens en waren daar niet weg te branden. Het was alsof die 1,5 jaar amper een paar weken had geduurd.

's Zaterdags stond Fikir Amlak op het kleine podium van een privé tuinfeest in Wezemaal, met MariJah en (voor de eerste keer) haar eigen band: Wannes Cornelis op drums, Emile Claeys (ex-Iron Ites) op bas, Cyriel Vandenabeele (Kosmo Sound) op gitaar en Ilias Verbelen op toetsen. MariJah, deed ook een duet met Fikir. We waren er zelf niet bij maar het kennersoog van Onze Man ter Plaatse zag dat het goed was.

Op zondag waren we wel weer van de partij in een andere tuin, nu aan de rand van Leuven. Daar speelde Forward Fever ten dans, met een uitstekende Ras Cloud aan de microfoon. Weinig Belgische deejays hebben de voorbije jaren zoveel vooruitgang gemaakt als deze volbloed rastaman, met zijn historisch, sociaal en politiek bewuste en relevante lyrics. Eén tune werd uitzonderlijk enthousiast ontvangen: 'Ego' van MariJah, een reggaezangeres om trots op te zijn.

Tussen de twee sets speelde Fikir Amlak een unieke selectie dub plates, gelardeerd met Ethiopische en Indische samples en zanglijnen, en vocals van onder meer Vaughn Benjamin. Fikir heeft in het verleden samengewerkt met verschillende grote namen uit het Amerikaanse roots circuit, maar weinigen maakten meer indruk op hem dan de zanger van Midnite/Akae Beka. We kennen die ervaring.

Voor de afsluitende akoestische sessie kreeg Fikir Amlak (gitaar en zang) het gezelschap van percussionist en arts & crafts man Lucky Luc (De Cock). Samen brachten ze het 70-tal uitverkorenen opnieuw aan het dansen, met roots & culture from creation, want zonder elektrische versterking. Het was het zoveelste gezicht van Fikir Amlak, een artiest die na dit weekend definitief een plaats heeft veroverd in de harten van de Beljam dub & reggae massive. Met dank aan Tinne Grolus om dit heerlijke weekend mogelijk te maken en vorm te geven.

P.S.: Van Onze Vrouw ter Plaatse vernamen we dat dit weekend ook het dak van de U-Club in Wuppertal eraf is gegaan, op het eerste post-corona feest van Warrior Sound. DJ Matia heeft het vuur al die tijd brandend gehouden met honderden massaal bekeken en beluisterde livestreams, die zijn volgelingen nog meer met elkaar verbonden heeft. Ik weet het: ik ben te oud voor al dat jonge geweld, maar ook hier was ik doodgraag bij geweest.

Foto's: © Doryan Verberckt