Zenzile, Irie Ites & Trinity - Can't Blame The Youth (Irie Ites Records)

De vier nummers waren eerder al verschenen op 12inch, en het is nog maar de vraag of ze in deze vorm waren uitgekomen als Trinity in april van dit jaar niet was overleden. Voor Zenzile was het in elk geval een nevenproject, er waren uiteindelijk ook maar vier dubs nodig. Die krijgen we hier in de lange "discomix"-uitvoering, aangevuld met (ten overvloede) vier extra dub versions. Bovendien zitten er maar weinig vocals in de tunes, dus noem dit gerust een dub-album van Zenzile gelardeerd met flarden Trinity.

Op 'Can't Blame The Youth' zingt Trinity (aka. Junior Brammer) evenveel als hij toast. Er zit weinig samenhang in de lyrics, en we krijgen vooral tekstfragmenten uit bekende nummers. De lange dub is "Europees" van aard, met veel ambient effecten. De extra dub (de B-kant van de 12inch) klinkt nog meer downtempo.

In 'No Worry Yourself' wordt het tempo flink opgevoerd. De riddim houdt het midden tussen klassieke Zion Train en Sly & Robbie, met erg nadrukkelijke syndrums. 'Dread In A Babylon' (bijna 9 minuten lang!) heeft een mooie vocal van King Kong. We horen een fluit en een melodica, de riddim zou van G.T. Moore kunnen zijn op bezoek bij Wackies. De scherpe mix van de discomix blijft in de even lange dub achterwege om plaats te maken voor een brok net iets te softe chill out muziek. Ik weet dat sound systems de 12inch-versies graag voluit spelen, mét de dub op de B-kant erbij, maar dit is van het goede teveel.

'I Don't Need Dope' heeft een wat primitieve titel, en de dub wordt dik aangezet. Maar Trinity is eindelijk op dreef: "Positive vibes a weh me want!", en The Tamlins zingen harmonieus mee. De riddim blijft tot einde intrigeren, en nog eens in 'No Dub To Cope', met dank aan de volgehouden percussieroffel.