De Franse dub virtuoos Brain Damage schakelt (met dank aan de betreurde co-producer Samuel Clayton Jr.) de kennis, energie en ervaring van legendarische toaster Big Youth in voor het "lockdown album" 'Beyond The Blue'. Het album heeft een opvallend akoestisch karakter, met een Big Youth die nergens uitzinnig toast maar altijd gecontroleerd in voeling blijft met de riddims.
"Wise one speak wisely, let knowledge increase and stupidity decrease!", zegt Big Youth in de intro van het nummer 'Educated Fools'. Het is een typische Big Youth tekst: gelaagd, gedrenkt in de kennis van de straat alsook van bijbelse teksten, slim en met veel humor.
Opener '2020 I Pray Thee' is een fantastisch nummer dat meer jazzinvloed heeft dat reggae of dub, in het laatste nummer 'Play It Again' krijgen we hiervan een geweldige echo. Muzikaal is het met niets te vergelijken in het uitgebreide oeuvre van Big Youth, maar tekstueel doet '2020 I Pray Thee' meteen denken aan zijn, uit 1974 daterende gelijknamige nummer op de Satta Massagana riddim.
In maart 2020, de maand die de wereld in een lockdown plaatste, vloog Martin Nathan, beter bekend als Brain Damage naar Jamaica om er met Samuel Clayton Jr. (zoon van Mystic Revelation Of Rastafari legende Samuel Clayton) en Big Youth de studio in te duiken.
Brain Damage en Samuel Clayton Jr. raakten, slechts enkele opnames ver, zelf besmet met het virus. Helaas overleefde die laatste het niet. Na twee eerdere samenwerkingen met Brain Damage moet het verlies voor de Fransman uit Saint Etienne groot zijn. De iconische deejay en de Franse producer zetten hun verdriet echter om in energie en inspiratie om van dit album een knaller te maken.
"Panic, the world need panic, the world gone panic, people crying, people dying!", oreert Big Youth in het nummer 'Biological Warfare'. Dat ze het virus van dichtbij hebben ervaren is duidelijk.
Nummers als eerdergenoemde opener '2020 I Pray Thee', 'Educated Fools', 'Wareika Hill' en 'Grandma's Joint' vallen op door hun gelaagde soberheid; een mystieke eenvoud die mij erg aanspreekt aangezien het enorm moeilijk is om het midden te vinden tussen de energieke stijl van Big Youth en de jazzy, akoestische sound van Brain Damage. Wanneer het niet werkt, zoals in 'Mama Africa' en titelnummer 'Beyond The Blue', wordt het geheel dan ook meteen erg vlak en flets.
Opvallend is nog de outro van nummer 'Wareika Hill', opgedragen aan Samuel Clayton en eindigend in een kort interview waarin zijn zoon vertelt over zijn vader en moeder, opgroeien in Jamaica en de spirituele bagage die vervat zat in zijn opvoeding. En ook de korte interlude 'Dying Too Young' echoot nog diezelfde boodschap. En in 'Those Days', een mix tussen ska en jazz, transformeert Big Youth plots in een soort dub poëet meets bigbandleider.
Het geheel mag dan duidelijk klinken als een album ontstaan uit de samenwerking van drie auteurs met een erg verschillende achtergrond, alles gedrenkt in de onzekere sfeer van een lockdown en het verlies van Clayton Jr., maar het leverde niettemin een solide prestatie op met enkele experimentele hoogtepunten en slechts enkele minpuntjes.
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
