Niemand - ook Miss Pat zelf niet - zou ooit hebben kunnen vermoeden dat de tengere Patricia Chin, geboren in het Kingston van 1937 als dochter van Indische en Chinese migranten, zou uitgroeien tot één van de belangrijkste spilfiguren in de Jamaicaanse muziekindustrie.
Een ding is zeker de muzikale odyssee van Miss Pat was er nooit geweest als ze in niet had kennisgemaakt met Vincent 'Randy' Chin, haar latere echtgenoot en businesspartner door dik en dun, die ze leerde kennen toen hij nog bij haar grootouders het brood kwam leveren. De twee werden stapelverliefd en niet veel later is Pat zwanger en moest er, dik tegen de zin van haar ouders snel een bescheiden trouwerij volgen.
Vincent, een typische "bad boy" die bekend stond voor het roken van marihuana en spijbelen, begon zijn muzikale carrière als onderhoudstechnicus van jukeboxen voor de prominente Syrisch-Jamaicaanse zakenman Isaac Issa. In de talrijke bars op het eiland moest Vincent constant het aanbod aan uit te kiezen singles in de jukeboxen vervangen. Uiteindelijk komt Patricia op het idee om de "afgedankte" exemplaren op te kopen en zelf door te verkopen en zo ontstond in 1959 op de hoek van East and Tower street in Kingston de allereerste Randy's Record Mart (verwijzend naar Randy Wood, oprichter van Dot Records en eigenaar van WHIN, een radiostation uit Tennessee in de Verenigde Staten, dat veel country en jazz speelde, twee genres waar Vincent verzot op was).
In 1962 verhuisden de Chins hun zaak naar het ondertussen iconische 17 North Parade adres; een voormalig ijssalon, waar ze niet alleen ook het aanpalende restaurant overnemen, maar niet veel later ook een opnamestudio toevoegden: Studio 17. Met als slogan "You name it we have it!", leggen de Chins hier ook het fundament voor hun latere groothandel en doen ze hun uiterste best om van elke single die in Jamaica verschijnt minstens één exemplaar in huis te hebben. Dankzij Studio 17 groeit 17 North Parade al snel uit tot een favoriete pleisterplaats voor lokale artiesten en de plek voor de winkel staat tot op de dag van vandaag bekend als Idler's Rest.
Het politieke klimaat en de bijhorende geweldspiraal in Jamaica doen de Chins in 1978 besluiten om naar de Verenigde Staten te emigreren. Een ingrijpende beslissing, want eigenlijk moesten ze nu opnieuw van nul beginnen. Als bestemming wordt voor New York gekozen, waar nog twee zussen en een broer van Vincent wonen. Die broer, Victor, baatte zijn eigen Chin Randy's platenwinkel uit in Brooklyn, wat het voor Vincent toch iets gemakkelijker maakte om voet aan de grond te krijgen in de Amerikaanse muziekmarkt.
Op zoek naar een geschikt pand komt hij tenslotte zowaar op Jamaica Avenue in Queens terecht! De eerste jaren houden ze nog vast aan het vertrouwde groothandel-principe, waarbij ze constant nieuwe platen importeren uit Jamaica, maar de zending lopen constant vertraging op omdat de Amerikaanse douaniers elke doos uitkammen op zoek naar illegale marihuana. Wanneer ook de Jamaicaanse overheid geld begint te ruiken, besluiten de Chins dat het tijd is om het roer drastisch om te gooien. Ze halen de Jamaicaanse producers over om hen hun labels en metalen stampers toe te vertrouwen en persen de platen zelf in New York. Het is meteen ook de eerste stap naar de oprichting van hun eigen succesvolle VP Records label, dat al snel zal uitgroeien tot het grootste onafhankelijke reggaelabel ter wereld met als slogan: "Miles Ahead in Reggae Music!". Als ze in 2008 ook nog grote concurrent Greensleeves Records weten over te nemen is de dominantie van de Chins compleet.
Maar het leven van Miss Pat kende ook schaduwzijden… Ze verloor haar eerste zoontje Gregory in zijn eerste levensjaar, haar man Vincent kampte zowat zijn halve leven met een drankverslaving, die hem in 2003 uiteindelijk ook fataal werd, en in 2011 kwam ook kleinzoon Joel Chin op tragische wijze om het leven nadat hij in Jamaica werd neergeschoten.
Muzikaal gezien heeft VP Records zich de laatste decennia voortdurend moeten aanpassen: het tijdperk van de lokale platenwinkels liep ten einde, vinyl werd CD en CD werd algauw weer vervangen door het digitale MP3-formaat en online verkoop werd een noodzaak. Ondertussen maakt vinyl alweer een comeback, maar de gloriejaren van weleer lijken voorgoed voorbij en dus moest VP Records ook op zoek naar andere afzetmarkten, wat ze onder andere deden met hun Riddim Driven kledinglijn, met kleindochter Stephanie als drijvende kracht, en VPal (VP Associated Labels) dat enkel distributiedeals aanbiedt aan kleinere labels.
'My Reggae Music Journey' staat ook vol lovende quotes van groten uit de reggaewereld en daarbuiten als daar zijn Shaggy, Chris Blackwell, Bunny 'Striker' Lee, 'Rockers' regisseur Ted Bafaloukos, Norman Grant, Edward Seaga, Lee 'Scratch' Perry, Marcia Griffiths en Dr. Carolyn Cooper (die ook het voorwoord voor haar rekening nam), maar het is Cool Herc, één van de "founding fathers" van het hip-hopgenre die het wellicht nog het best weet samen te vatten: "What Berry Gordon was to Motown, what Russel Simmons was to Def Jam Recordings, what Sylvia Robinson was to Sugar Hill Records, what Clive Davis was to Arista Records, Patricia Chin is tot he reggae industry and VP Records!"
In 2006 werd Miss Pat verdiend beloond voor haar bijdrage aan de ontwikkeling van de Jamaicaanse muziek, in 2015 gevolgd door een Lifetime Achievement Award van de American Association of Independent Music.
Ondertussen richtte Miss Pat ook nog de Vincent & Patricia Foundation op, gericht op de ondersteuning van muziekonderwijs voor minder bevoorrechte kinderen (bijvoorbeeld in samenwerking met de befaamde Alpha Boys School). Donaties zijn altijd welkom!
'My Reggae Music Journey' telt 209 pagina's en is verkrijgbaar bij
VP Records of
Gingko Press. Het boek telt talrijke foto's, waarvan een heel aantal uit het privéarchief van de Chins, en werk van de in 2016 overleden grafisch designer Michael Thompson aka. Freestylee, die samen met visual designer Maria Papaefstathiou aka. It's Just Me aan de wieg lag van
The International Reggae Poster Contest.
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
