Het album, dat voorlopig enkel digitaal verkrijgbaar is, telt 8 tracks, opgenomen op locatie in Afrika (Ouagadougou, Goma), Midden-Amerika (Mexico), in hun thuisbasis Saint-Etienne en tijdens een concert in Parijs.
'Acoustic' opent met 'Partout Dans Ce Monde', een akoestische versie van het nummer uit 'Paradise', waarvan de tekst weliswaar een aanklacht tegen het fascisme is, maar die in de context van de huidige COVID-19 maatregelen toch ook wel binnenkomt:
Partout dans ce monde il y a des voix qui résonnent
Un peuple, une foule à qui on ne pardonne
Un combat et des dépouilles, des cœurs qu'on emprisonne
Tous en zone de non droit
Voor 'Rude Boy' moeten we een pak verder terug, want dat nummer komt uit 'Diversité', in 2003 nog het debuutalbum van de band. Op verschillende van de tracks op 'Acoustic' krijgt de accordeon van Frédéric Peyron een hoofdrol toebedeeld, maar wij hadden het meer voor 'Enfants Des Ghettos', waarin de stem van de Burkinabees Alif Naaba te horen is, maar vooral de kora van zijn landgenoot Massa Dembele de boventoon voert, en het gelijkaardige 'Farafina', waarin Naaba deze keer het gezelschap krijgt van de net als Dub Inc in Saint-Etienne gevestigde Burkinese kora-speler Bomboro Kosso. Een ander hoogtepunt uit de tracklist is de akoestische versie van 'Maché Bécif' uit 'So What', oorspronkelijk een statement tegen religious fundamentalisme, maar ondertussen uitgegroeid tot een waar Dub Inc-anthem.
Akoestische reggaealbums zijn al lang geen nieuwigheid meer, maar goed uitgevoerd bidet zo'n album nog altijd een mooie meerwaarde en dat is in het geval van deze 'Acoustic' zeker het geval.
.Dl7BAwhJ_bSbwe.webp)
