Clive Hunt & The Hit Team - Blue Lizzard + Various Artists - Clive Hunt presents Bad Bad Bad (17 North Parade/VP Records)

Voor 'Blue Lizzard', een knipoog naar de twee bijnamen van Hunt, Lizzard en Azul (Spaans voor "blauw"), werkte Hunt niet zomaar samen met de eerste de besten, maar stelde zijn eigen Hit Team samen: stuk voor stuk veteranen uit de Jamaicaanse muziekscene als daar zijn trompettist Bobby Ellis, trombonist Nambo Robinson en saxofonist Dean Fraser, toetsenisten Robbie Lyn and Franklyn 'Bubbler' Waul, gitarist Wayne Armond en drummers Squidley Cole en Kirk Bennet! Het resulteerde in 10 uitstekende instrumentals, waarbij de ene keer eens de trombones van Everald Gayle en Ronald 'Nambo' Robinson mogen soleren ('Temple Of Selassie', 'No Bones'), dan weer de toetsen van Robbie Lyn de boventoon voeren ('Man From Far') en nog elders de jazzy gitaarakkoorden van Lamont 'Monty' Savory met alle aandacht gaan lopen ('Ivan The Terrible', een nummer dat losjes gebaseerd lijkt op de riddim van Dennis Brown's 'Want To Be No General') of de sax van Dean Fraser in het dubbelzinnig getiteld 'Sax Talk'.

Het stopt echter niet bij 'Blue Lizzard', want gelijktijdig verschijnt er op sublabel 17 North Parade ook nog de compilatie 'Clive Hunt presents Bab Bad Bad', met daarop 18 zorgvuldig geselecteerde producties uit de periode 1973 tot 1976, waarvan het het merendeel tot nog toe vaak enkel beschikbaar waren op zeldzame 7inch singles. De compilatie opent met 'Tenayistillin Wandimae' van The Abyssinians, een nummer dat ondergetekende tot eigen grote schaamte pas nu ontdekte, maar dat in elke degelijk reggaecollectie thuishoort. Al even grote pareltjes zijn Sylford Walker's 'I Can't Understand', sowieso een hoogtepunt uit 's mans catalogus, 'I Can't Change My Skin' van een zekere Bonnie Gayle (het pseudoniem van Linval Williams van The Viceroys), of nog 'Give Me Your Love', oorspronkelijk van Curtis Mayfield uit de soundtrack van 'Superfly' en hier in een versie van Junior Murvin (meteen gevolgd door 'Flying High', de deejay-versie van I-Roy). Bekender zijn natuurlijk tracks als Pablo Moses' 'We Should Be In Angola', Max Romeo's 'Tacko' of 'Milk And Honey', vooral gekend in de versie van Dennis Brown, maar hier gebracht door The In Crowd (en gevolgd door een instrumentale versie van dezelfde ridim door Clive Hunt zelf, uitgebracht onder zijn pseudoniem Azul). Brown zelf duikt trouwens ook nog op in de tracklist met 'Love Light' en in het als Lizzard uitgebrachte 'Satta I' is Clive Hunt zelfs vocaal te horen. Besluiten doen we met de wellicht iets minder voor de hand liggende combinatie van Marcia Griffiths en Nigger Kojak in 'Untrue Love/Come Inna Dis'.

Uitstekend nieuw en ouder werk van één van Jamaica's laatste grote producers!