Ondergetekende leerde het Deense Total Hip Replacement twee jaar geleden kennen dankzij de release van hun langspelerdebuut 'Wonder Why', waarop ze reggae mixten met invloeden uit funk, soul, jazz, pop en zelfs gnawa. Aan deze opvolger, waarop bijdragen te horen zijn van zowat twintig gastmuzikanten, werkte de band maar liefst twee jaar.
Frontman Victor West Hosbond: "I think we view ourselves more as a musical collective that has always performed live with a lot of different musicians from many places and cultures. We've followed this approach on our new album as well, where we have more than 20 different musicians involved. At the same time, the process of creating this album was new to us, because our whole summer-tour was cancelled, and therefore we couldn't do the things we usually do and when all the live-events shut down, we lost an important source of energy and creative motivation, and that was a huge challenge. But it allowed an immersion in the process of creating, which resulted in a darker tone to the music, and generally a more mature album, where we dare to do things we haven't dared to earlier.".
Naar eigen zeggen lieten ze zich daarbij vooral beïnvloeden door Nieuw-Zeelandse reggaebands als Fat Freddy's Drop en The Black Seeds, maar wij hoorden eerlijk gezegd veel meer. Zo deed het poppy 'Arena' ons bijvoorbeeld onmiddellijk terugdenken aan Prefab Sprout, de Britse band rond rond zanger/gitarist Paddy McAloon, die vooral in de jaren tachtig van de vorige eeuw een aantal grote hits scoorde. En hoewel duidelijk een rootsy reggaetrack, geldt dat eigenlijk ook voor 'Lost In Thought', mede dankzij de uitstekende trombone-partij van Gustav Rasmussen (The Kutimangoes) één van de hoogtepunten op 'Bliss'. De dubby outro van 'The Door', waarin de saxofoon van Lasse Damsgaard een hoofdrol kreeg toebedeeld, heeft dan weer iets Sade-achtigs.
Op 'Wonder Why' dook enkel de Deens-Turkse vocaliste Luna Ersahin op, maar voor 'Bliss' werkte Total Hip Replacement zowel samen met Faye Houston van de Britse band Resonators en Johannes Nørrelyke van het Deense Vincent Van Go Go. In 'What Do You Say', het duet met die laatste, komen de funky toetsen die we ook terugvonden op 'Wonder Why' terug, maar vooral 'Mother' met Houston is één van de absolute hoogtepunten op dit album.
Over 'Bliss', de titel van deze nieuwe langspeler, zegt Victor: "The songs on 'Bliss' are gragments of reflections on society, doubt, fear, hope. Something like snapshots of what it is like to be a young person in Denmark today. The themes are generally about the small moments that can become important for the individual, but also about the development and reproduction of a larger system. It is ambiguity and contrast that we hope to express with the title 'Bliss'. Bliss is like tragic facade, veiling reality, but it is also the momentous experience of genuine happiness where everything suddenly seems to make sense. It is something we are all in pursuit of, and can all relate to, for better or worse.".
Total Hip Replacement blijft ook op 'Bliss' zijn eigenzinnige Deense ding doen, maar dit album klinkt duidelijk meer matuur dan zijn voorganger en dat kunnen wij alleen maar toejuichen!
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
