Ruim drie jaar werkte Ras Muhamad, de Indonesische vaandeldrager van de reggae, aan deze opvolger van het in 2014 verchenen 'Salam', en op dit album rekent hij onder andere af met de stereotypering van Aziaten, legt uit wat het voor hem betekent om een Aziatische moslim te zijn, en blikt terug op zijn eigen ervaringen als reggaemuzikant van Aziatische afkomst in de jaren die volgden op de release van 'Salam'.
Zelf vat hij 'Satryo' (Bahasa Indonesia voor "de ridder"), dat hij thematisch opdeelde in drie delen ('Awakening', 'Alignment versus Disharmony' en tenslotte 'Ascension'), samen als: "My road to peace, to find completion, leaving the past behind by learning from it to become a better version of myself.".
In het eerste "hoofdstuk" vinden we onder andere 'Pistol Parabellum' terug, oorspronkelijk de officiële benaming voor het Duitse Luger-pistool dat zeer populair werd tijdens en na de de Tweede Wereldoorlog, maar eigenlijk tegelijk een afgeleide van de Latijnse uitdrukking "Si vis pacem, para bellum!", die je naar het Nederlands kunt vertalen als: "Als je vrede wilt, bereid je dan voor op oorlog!". Met 'Pistol Parabellum' wilde Ras Muhamad naar eigen zeggen een nummer creëren met een geweer in de titel, zonder dat het daarom ook inhoudelijk over geweld gaat. In de lyrics bundelde Muhamad zijn ervaringen als reggaeartiest van Aziatische origine, en de vooroordelen die hij daarbij ervaarde, na de release van zijn 'Salam' album in 2014 en de evolutie die hij sindsdien heeft doorgemaakt. Tegelijk is het nummer bedoeld als eerbetoon aan de zogenaamde "spaghettiwestern", een filmsubgenre waar Ras Muhamad altijd een grote voorliefde voor gehad heeft.
Ras Muhamad mag dan zelf moslim zijn, hij blijft natuurlijk eerst en vooral een Indonesiër en in dat land zijn naast de moslimmeerderheid ook nog onder ander kristenen, boeddhisten en hindoes. Het is door de hindoeïstische cultuur dat hij zich liet beïnvloeden voor 'Flight Of Ananta', een nummer waarin Muhamad eigenlijk de clichévorming rond mensen van Aziatische origine wil aanklagen, maar dat hij baseerde op het verhaal van Ananta de duizendkoppige slang uit de veda's waarop de god Vishnu slaapt in de periodes tussen de era's. De slang drijft in de oceaan van melk, houdt de onderwerelden in stand, en aan het begin van een nieuwe era rust de wereld op zijn koppen. Muhamad mist naar eigen zeggen Aziatische boegbeelden. Het is ondertussen alweer decennia geleden dat Bruce Lee de wereld veroverde, maar sindsdien zijn er weinig Aziatische iconen met een internationale uitstraling bijgekomen en dat terwijl de Aziatische cultuur in al zijn vormen nooit meer populariteit genoot dan nu het geval is. Als reggaeartiest van Aziatische origine wil Ras Muhamad dan ook een voortrekkersrol spelen en niet zomaar de Jamaicaanse sound kopiëren, maar er zijn eigen Indonesische stempel op drukken. Alsof dat allemaal nog niet genoeg is zit in de lyrics van het nummer ook een leuke verbale knipoog naar Muhamad's eigen afkomst, maar ook de Augustus Pablo klassieker 'East Of The River Nile': "They never mention us, man from Asia, east of the River Nile, architect of Yoga from the richest soil!".
'Al Wadud', één van de "99 Schone Namen van Allah", die zich laat vertalen als "de Liefhebbende", zitten we wel terug bij de islam, al is dit nummer tegelijk een dialoog met de Allerhoogste en Muhamad's in 2017 overleden vader. Dat het ook lichter kan bewijst Ras Muhamad met 'Bambu Keras', letterlijk "harde bamboe", en zo een knipoog naar early Jamaicaanse slackness tunes als Mighty Sparrow's 'Big Bamboo', maar tegelijk een verbastering in het Bahasa Indonesia van de Jamaicaanse patois term "bomboclaat". Muhamad's versie van 'One Love' krijgen we in 'Satu Dunia' ("één wereld"), een nummer dat opent met het onverwachte geluid van een Algerijnse mandole (verwant aan de mandoline) en waarvoor hij de krachten bundelde met de Jamaicaanse Kelissa die voor de gelegenheid naast in het Engels ook in het Swahili te horen is. Naast Kelissa duiken op 'Satryo' ook nog Cali P, Tóke en Promoe (het up-tempo 'Jawara', dat zich laat vertalen als "kampioen", meteen één van onze persoonlijke favorieten uit de tracklist), Million Stylez ('World Wide Love'), Tippa Irie & Noizekilla ('Step It') en nogmaals Tóke samen met Jahcoustix ('Thin Red Line'), in de tracklist op. Gevarieerd en inhoudelijk zeer gelaagd album dat ons zeker kon overtuigen.