De introductie is één grote disclaimer, die nog wordt uitgediept in hoofdstuk 2. Ehrengardt is er niet in geslaagd om King Jammy, Pat Kelly, U Roy, Bunny Lee en de Firehouse Crew te strikken voor een interview. Ze wilden geld en daar doet Ehrengardt als integere journalist niet aan mee. Hij heeft gelijk en ik herken de situatie.
In Jamaica denken ze nog vaak dat wij, journalisten en documentairemakers, fortuinen verdienen aan artikels en interviews, en dat zij daar best een kruimel van mogen meepikken. Terwijl wij er meestal niet eens een kruimel aan verdienen. We mogen al blij zijn dat een uitgever of producer de reiskosten vergoedt, en dan nog doe je in Jamaica altijd veel meer geld op dan gepland. Al was het maar om mensen te helpen die écht steun kunnen gebruiken, en daar horen bovengenoemde heren zeker niet bij. Alle begrip dus voor de auteur dat hij zich tevredenstelt met de mindere goden uit de entourage van King Tubby, de oude DJ Lizzy, Philip Smart, Fatman, Anthony Red Rose, King Everald, zijn vrouw en jeugdvrienden.
Los daarvan kon Ehrengardt putten uit het rijke archief dat hij heeft opgebouwd met het geweldige Franse magazine 'Natty Dread', in de jaren '90 en het eerste decennium van deze eeuw een schatkist aan informatie en interviews uit het rootsreggae-universum. De gratis bijgeleverde CD's getuigden van een grote liefde voor de muziek en een indrukwekkende kennis van feiten, titels en namen. Weinig bronnen hebben mij in die periode meer geleerd over de wortels van de reggae dan 'Natty Dread Magazine'.
Dezelfde eigenschappen kenmerken deze indringende biografie. Het voelt alsof je voortdurend rondhangt in de buurt van Dromilly Avenue 18 (een adres dat destijds op zowat alle platenhoezen van Tubby stond), in de Waterhouse-wijk in het westen van Kingston. Waterhouse is geen officiële plaatsnaam maar iedereen weet waar het is (tussen Sandy Gully, Spanish Town Road en Olympic Way) en wij kennen het uit de Jamaicaanse muziekgeschiedenis, als de plaats waar niet alleen King Tubby opgang maakte maar ook Yabby You, Wailing Souls, Junior Reid en zovele anderen. Zij maakten ons er dan weer attent op dat het in Waterhouse niet allemaal peis en vree was. Noem het liever Firehouse. Tubby zelf werd er in 1989 koelbloedig neergeschoten.
Ehrengardt switcht in zijn relaas soepel van heden naar verleden en weer terug maar blijft altijd in de buurt van King Tubby's studio, of wat daar nog van over blijft. Af en toe bezoeken we een geruchtmakende dance begin jaren '70, toen Tubby met zijn Hometown Hi-Fi, 'The Sound of the People', de Jamaicaanse soundsystemcultuur domineerde. Heerlijk om te lezen hoe de eerste dubs daar ontvangen werden door het publiek, uit de mond van mensen die erbij waren. King Tubby werd gevoed door de sound systems en de fantastische tunes die daar weerklonken, maar hij gaf ook iets terug, dubs die de muziek een andere dimensie gaven en reggae naar een nieuw tijdperk loodsten. Dat zowat alle 7inch singles na 1971/1972 een dub op de B-kant kregen, hadden we in grote mate te danken aan de onmiskenbare King of Dub.
Voor de techneuten onder u gaat Ehrengardt ook in op de verbazingwekkende technische ontwikkelingen in de (naar internationale normen) primitieve studio van Tubby's. Het gaat over het MCI-mengpaneel dat hij overnam van Dynamic Studio en de legendarische 'Big Knob', een filter om ongewenste lage tonen te filteren waarmee King Tubby wonderen verrichtte.
Lang niet alle platen die verschenen zijn onder de naam King Tubby's werden door de meester zelf gemixt. Pat Kelly, Philip Smart, Prince Jammy, Scientist: ze hebben het vak geleerd aan Dromilly Avenue. Die twintig jaren studiowerk hebben duizenden releases opgeleverd, 7inch, 12inch, LP's en CD's. Veel titels en namen passeren in dit boek de revue, met speciale aandacht voor de grote klassiekers van Lee Perry, Yabby You, Augustus Pablo en Bunny Lee. Hoe verder je vordert in het boek, hoe meer bewondering je krijgt voor de invloed die King Tubby heeft uitgeoefend op de ontwikkeling van dub, rap en reggae. Niet alleen met de mengtafeljazz die hij haast eigenhandig heeft uitgevonden maar in de sound van een hele generatie muzikanten en producers. Niemand die deze uitstekende biografie meer verdiende dan Osbourne Ruddock, de Dub Master.
'King Tubbys, The Dub Master' is een uitgave van
Dread Editions.
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
