Na het uitstekende
'Smoke' uit 2017 is Victor Rice terug met deze quasi perfecte opvolger 'Drink'. Wat de titel van deze nieuwe langspeler betreft is Rice duidelijk: "Most of these songs were written during a difficult period in my life and there was a lot of drinking involved, so they were made under the influence of red wine; Once the sequence of songs were finished, it felt like a story arc, from the first glass to the last; fun, manic, introspective, lamentable and a feeling of hopefulness at the end of it all!". Dat de eerste single simpelweg 'Bebida' als titel kreeg, Portugees voor "drankje", mag dan ook zeker geen toeval heten.
Net zoals bij 'Smoke' al het geval was, gebeurde een deel van het productiewerk voor 'Drink' opnieuw in de Pum Pum Hotel recording studio, maar tracks als 'Simão' en 'Madrid' werden dan weer opgenomen in Ticklah's studio in Brooklyn met bijdragen van Rice's goede vriend gitarist Teddy Kumpel. Afwerken deed Victor het album dan weer in zijn thuisbasis São Paulo in Brazilië, waar hij nog samenwerkte met een aantal van zijn favoriete lokale muzikanten. Zo zijn in 'Bebida' toetsenist Agenor De Lorenzi en tenorsaxofonist Marcelo Freitas te horen, diezelfde Marcelo Freitas duikt ook op in opener 'La Mura' samen met trompettist Paulo Viveiro, en het hele album werd tenslotte gemasterd door de Braziliaanse geluidstechnicus Fernando Sanches.
Opnieuw een schijfje vol heerlijke samba-rocksteady ('Bebida') en ska ('The Demander') met hier en daar een stevige scheut jazz (opnieuw 'Bebida', 'This Is Fine') en zelfs wat americana in 'Simão', een ode aan Victor's oogappel, zijn Siamese kat. Benieuwd of er nu ook nog een groene 'Eat' gaat volgen...
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
