Om Je Oren - Voel Het Maar EP (Eigen Beheer)

Zanger Bryan 'Irie Alien' Tiggeman en toetsenist Jerry van Gonter zaten vroeger bij de uitstekende ska/rocksteady/reggaeband Rude Walkin'. Die groep werd mee opgericht door Max Covale (Coen van Leeuwen), een man die 20 jaar geleden al meespeelde op het album 'For The Poor' van Rohan Lee. Met zijn trompet en trombone is hij in de meeste tunes nadrukkelijk en heel creatief aanwezig. Voor de productie werkte Tiggeman samen met Robert Christopher Fleminks, de man achter het minder bekende (en overtuigende) reggaegroepje Zero Twenty maar vooral een gerespecteerde studiowizard. En dat hoor je, in deze rijke, verzorgde productie die tegelijk heel roots klinkt.

De meeste nummers hebben een gelijkaardig stramien, zonder dat het gaat vervelen weliswaar. Relaxte one drop in de opbouwende strofes, uptempo refreinen en ergens halverwege een brokje dub. In 'Voel Het Maar' wordt de riddim ingekleurd met slepende blazers, een spooky backing vocal en aanstekelijke salsatoetsen. "Voel de trilling diep in je hart…" zingt Tiggeman, in een Nederlandse variant van het Jamaicaanse levensmotto "Who feels it knows it!". 'Live And Give!' dacht ik dan weer bij 'Een Beetje Liefde', zoals Israel Vibration ooit zong. Stuwende bas (Fleminks), straffe blazers en een zalige drub break.

'Het Leven Is Mooi' is geen cover van Will Tura, wel volrijpe, warmhartige reggae met tintelende toetsen en een mooi koortje. "Onthoud de woorden van de rastaman," adviseert Tiggeman ons, en dat doet hij ook zelf in zijn teksten: "Je wil provoceren maar daar trap ik niet in/Die praatjes van jou kunnen mij niet deren."

'Morgen Kan Het Weer' is een geheide zomerhit. Op voorwaarde dat de tune in hoge rotatie zou komen op de playlists van de grote zenders natuurlijk, en die promotie valt jammer genoeg maar weinig reggaenummers te beurt. Maar ik hoor dit al massaal meezingen, zoals de Nederlanders dat zo goed en uitbundig kunnen: 'Jij maakt mij zo blij/Jij bent nu van mij.' Het vogeltje op het einde heeft het goed begrepen.

Positive vibrations galore in 'Geen Verschil', gericht aan alle "nieuwe" Nederlanders: "Het maakt niet uit vanwaar je komt/We hebben echt alleen maar liefde nodig."; samenleven rijmt op samen streven. Een reggaenummer dat tegelijk oer-Hollands klinkt en universeel.

In het afsluitende 'Stop Het Lekker Weg' doet Tiggeman dan weer woorden rijmen als separatie en indoctrinatie, en discussie en illusie. Deze man heeft duidelijk een boodschap, en die verschilt zoals hij zelf zingt in niks van de wijze woorden die de rasta's ons nu al zo lang influisteren. Eén liefde, vrede en eenheid: ze klinken wat mij betreft even mooi in het Nederlands als in het Engels. Zeker als ze vergezeld worden van uitmuntende reggae.