Various Artists - Real Rock Riddim Inna Beljam Style & Fashion (Big Bout Ya Records)

Fheeta is de zanger die in 2018 met zijn Westfrontband de Irie Vibes Roots Rally won. Hij singjayt in het West-Vlaams, een beetje Bounty Killa style, met veel bombarie en enthousiasme. In deze tune, 'Feeste', drukt hij zijn dankbaarheid uit voor de reggae in zijn leven, en alles wat daarbij hoort, ook de "keuning der keuningen". Met een wild slot zet hij een vet uitroepteken achter zijn verhaal.

'Réveillez-vous!' roepen de veteranen van CashFlow ons op in 'Revolution', en ze doen het tweede deel van hun naam alle eer aan. Ze leveren de beste flow af op deze riddim, herkenbare rebel lyrics met een meezingrefrein. Atomic Spliff begint in slecht Engels maar schakelt dan gelukkig over op het vertrouwde Frans. Vakkundige lyricists, dat weten we. Het duo beschouwt de riddim als pure rub-a-dub en haalt in 'Classic' herinneringen op aan de jaren '80, toen we nog uitsluitend vinylplaten kochten en toasters als Ranking Toyan werden geëerd.

Ook in het Frans: 'Cannabis' van het duo Falk & Mysastyle. Rauwe Burru Banton-achtige rap wordt afgewisseld met een cartoonstemmetje dat zich bekwaamd heeft in speedrap, en op dat razende tempo ook een lijst van cannabissoorten afratelt.

Rond A Thomas is het de laatste tijd wat rustiger geworden, maar in 'Te Veel Haat' slaat hij weer spijkers met koppen. In zijn kenmerkende declamerende stijl fabriceert hij hier een reeks prachtige rijmen over de huidige geesttoestand van onze beschaving, "…meer lemmings dan mensen…" en te weinig liefde. Haat rijmt ook wonderwel op "Geen wonder dat ge flipt en doorslaat."

Phillibustas houdt het luchtig in 'Altijd Goe Weer', met een lieve, grappige tekst, in een originele vocal mix. Papa Sem neemt ons in 'BXL' mee op een wandeling door zijn Brussel, als waren wij "des touristes Japonnais". Hij waarschuwt ons voor de toeristenvallen, Manneke Pis, Rue des Bouchers, toont de vitrines in het Quartier Nord, drinkt een glas op de Zavel en verkent de Marollen. Papa Sem doet soms wat denken aan Uman maar dat kan ook te maken hebben met de Brusselse thematiek, en het is op zich uiteraard een groot compliment.

Sensi P (niet te verwarren met de gelijknamige en studioman) overtuigt minder in 'Real Talk'. Hij laat de riddim grotendeels voor wat hij is en is niet zo goed verstaanbaar (ik vermoed ergens een brokje slackness), ook al rapt hij niet echt dialect.

Wie de Real Rock riddim nog eens in volle, nieuwe glorie wil horen, verwijzen we graag naar de recent opnieuw uitgebrachte 'Real Rock 50 Riddim' EP op BMI Records/VPal Music. BMI is het label van de Belgische producer Sven Reliszko, die sinds enige tijd in Jamaica woont. Ook hier een Beljam toets dus. De backing klinkt hier echt wel een stuk rijper en voller, opgesmukt met veel percussie. Willi Williams zingt zijn klassieker 'Armagideon Time', het nummer dat de riddim groot maakte, ongewoon krachtig. Vin Gordon, ook de trombonist op de original uit '69, is in topvorm in 'Golden Jubilee'. De ons verder onbekende I-Sax zorgt voor een tweede instrumentaal hoogstandje en Ken Boothe zingt de blues in 'Someone To Hold Me', de zoveelste keer dat hij ons weet te verrassen en ontroeren.

Voor 'Real Rock 50' moet u betalen (iTunes, Amazon…), de release van Big Bout Ya kunt u gratis downloaden.