R.I.P. Majek Fashek

Enkele weken geleden schreef ik een artikel over het eren van onze favoriete muzikanten wanneer ze nog onder de levenden zijn. Met het overlijden van Majek Fashek betrap ik mezelf erop dat ik daar zelf ook niet altijd in slaag. Want wanneer heb ik de laatste keer iemand gesproken over zijn muziek? Wanneer heb ik nog eens een album van hem gedraaid? Nu pas, na zijn overlijden, moet ik schoorvoetend toegeven. In zijn meezinger 'I'm Not Tired' zong hij zelf nog: "Can the dead praise you? No way! But the living soul? Yes I!"

Majek Fashek, geboren Majekodunmi Fasheke, was een veelzijdige artiest. Geboren in Benin City (hoofdstad van de staat Edo) erfde hij zijn liefde voor muziek van zijn alleenstaande moeder (Fashek's vader overleed toen Majek amper 11 was),  een geslaagde zakenvrouw met een sterke hang naar traditionele religieuze ceremonies. Het is op die ceremonies dat Majek de wonderlijke mogelijkheden van muziek ontdekte.

In 1987 brak hij internationaal door met het profetische nummer 'Send Down The Rain', dat inspeelde op de grote droogte die Nigeria destijds teisterde. Toen het in die periode ook daadwerkelijk begon te regenen, werd Fashek geroemd als profeet en bekend onder de bijnaam 'The Rainmaker'. 'Prisoner Of Conscience', zijn debuutalbum uit 1988, vloog dan ook meer dan 200000 keer over de toonbank in Nigeria alleen. Opvolger 'I&I Exprience' was zo mogelijk een nog groter succes.

Fashek was een artiest die zich graag liet beïnvloeden, die steeds nieuwsgierig was; hij collaboreerde onder andere met Jimmy Cliff, Snoop Dogg, Tracey Chapman, Michael Jackson en Beyonce. Muzikaal valt hij niet in een hokje te steken, hij combineerde Nigeriaanse genres als fuji en jùjú met reggae. Zelf betitelde hij zijn muziek als kpangolo. Zijn teksten waren telkens politiek en spiritueel relevant; luister eens naar 'I Come From The Ghetto', 'Free Africa, Free Mandela', 'So Long, Too Long' of 'Religion Na Politics'. 

Persoonlijk ken ik zijn muziek door de CD's van Putumayo. Die kocht ik in destijds toen ik nog geen snars van reggae kende; op dit moment zou ik zo'n verzamel-CD niet snel meer aanschaffen maar hoe dankbaar ben ik nu dat ik destijds intuïtief beslist heb hun 'African Reggae' en 'World Reggae' een kans te geven. Het is dankzij die albums dat ik ook Ismaël Isaac, Kwame Bediako en Serges Kassy heb leren kennen. 'Man Of Sorrow' en 'African Unity', de songs van Majek Fashek op diezelfde Putumayo albums staan in mijn geheugen gegrift; het zijn lang uitgesponnen nummers met afrobeat en jazz invloeden. Plaats daarbij de soms donkerrauwe, soms licht en zachte maar altijd adembenemende stem van Majek Fashek en je krijgt materiaal voor de eeuwigheid.

Fashek stierf in New York. Hij vocht al enkele jaren met een drugsverslaving maar uiteindelijk was het slokdarmkanker die hem fataal werd. Vorig jaar waren er reeds geruchten omtrent zijn overlijden die toen nog werden ontkend door zijn manager, al werd tegelijk toegegeven dat hij dringend financiële en medische hulp nodig had. De Nigeriaanse miljardair Femi Otedola beloofde toen om alle medische kosten van de zanger te vergoeden.

Deze keer zijn de geruchten echter bevestigd: Fashek, The Rainmaker stierf in zijn slaap op 2 juni 2020 in New York. Hij werd 57 jaar oud.