Support them while they are living!

Het zijn gitzwarte dagen voor elke reggaeliefhebber. Over het verlies van Apple Gabriel, Bob Andy, Delroy Washington, UK Principal en Samuel Clayton Jr. kon u eerder op deze site al lezen; maar op andere kanalen las ik ook over de dood van minder grote namen als Andy Capp, Hubert Lee (The Clarendonians) en Norris Reid (The Viceroys).

Ik was vermoedelijk niet de enige die, in quarantaine weliswaar, een gepast eerbetoon hield voor elk van hen. Het mooie daarvan is dat het om kleinschalige, intieme momenten ging waarbij je oude LP's of CD's van onder het stof nam, nog eens ging grasduinen in je mp3 bestanden op je pc, of wie weet zelfs op Spotify ging zoeken naar dat ene album dat je nooit eerder hebt beluisterd. Hoe dan ook, de muziek van bovenstaande artiesten weerklonk wereldwijd en dat is een hartverwarmende gedachte.

Het jammere aan zo'n eerbetoon is dat het om een kortstondig moment gaat; je zet je favoriete nummers snel in een afspeellijstje, laat een traan en klaar is kees. Wanneer het niet gaat om "larger than life" kunstenaars als Vaughn Benjamin duurt het meestal niet langer dan een halve namiddag (zelfs vijf maanden na het overlijden van de frontman van Midnite/Akae Beka worden ingestuurde tekeningen, schilderijen, foto's en covers kwistig gedeeld op de Instagrampagina van Akae Beka).

Ik had mijn tranen nog maar net gedroogd of Macka B schrok me wakker uit mijn droefgeestige situatie. Nu moet u weten dat ik een slordige 34000 mp3 bestanden heb, van early ska tot hardcore ragga, ik moet het allemaal kennen. Die bestanden staan netjes gerangschikt in iTunes en spelen zich doorheen de dagen/maanden/jaren willekeurig af (ik kies er zelden voor om een specifiek nummer af te spelen). Zo heb ik het het liefst, laat de muziek zichzelf maar rangschikken.

Maar alsof het om een goddelijke interventie ging hoorde ik de volgende regels: "It's nice when singers are rememberd after death/Nice to know people don't forget/Music is eternal"

Macka B eiste de aandacht op; het nummer dat uit de startblokken vloog was 'Support Them', uit zijn 'Discrimination' album. En zoals dat gaat met een goede Macka B: een strakke riddim gecombineerd met een stevige portie humor en hyper-concrete, relevante lyrics: "But why we always have to wait till after dem die/When dem living we can do it/Mek dem reap the benefit of the music/Support dem while they are living, not just big dem up when dem gone"
Voor de rest van de tekst wijs ik u uiteraard graag door naar het nummer zelf. De boodschap van Macka B is duidelijk: we mogen onze helden niet uit het oog verliezen. Kijk wat er gebeurd is met Apple Gabriel, armoede en ontbering, met alle sociale gevolgen van dien, zijn hem fataal geworden.

Ik geloof dat we samen iets kunnen betekenen voor al die artiesten die hun plaats in reggae heaven hebben verdiend maar voorlopig nog op deze aardkloot ronddolen. Dit is dan ook een warme oproep om pen en papier te pakken en eindelijk eens die fanmail te versturen naar uw favoriete artiest; wie weet trakteert u uzelf wel op een heuse briefwisseling. En als u niet zo'n romantische inborst hebt dan komt u via enkele klikken op sociale media vast en zeker ook al heel ver, wie weet zit u deze namiddag al te chatten.

Simpeler is om de muziek te spelen, niet alleen voor uzelf maar voor de hele straat, uw verzuurde buurman zal u dankbaar zijn. Of beter, maak een afspeellijst en deel die met al uw contacten, verspreid de muziek als was het een virus.

En als enkel de pareltjes van de jaren '70 spek naar uw bek zijn, misschien is de nieuwe generatie reggae artiesten dan wel iets voor u! Geef Jah9, Mortimer, Sevana, Samory I, Dre Island, Marcus Gad, Mackeehan, Jonnygo Figure of Lila Iké eens een kans. Binnen de kortste keren staat u te skanken in uw living. Stel dat u daar niet voor te vinden bent, herontdek dan uw platencollectie. Er zijn tegenwoordig zoveel heruitgaven van uw favoriete artiesten. De koerier staat straks al aan uw bel te trekken.

Vergeet ook de Belgische scene niet (herinnert u zich hoe goed Deep Culcha was? Hun geweldige album 'Multiculture' valt gewoon te streamen via Spotify).

Weet u nog wat voor een fantastisch tijdsdocument 'Rockers' is? Ik voel u instemmend bijvallen. Wie weet heeft uw zus, broer, bomma of bompa deze uitzonderlijke film nog niet gezien. Organiseer (na de quarantaine) een filmavond! Mét inleiding!

Lees boeken over het genre. Trakteer uzelf op al die inspirerende achtergrondinformatie; de eerste dag dat u uw vrienden terug in de armen mag sluiten kan u hen pardoes een weetje in het oor fluisteren.

En herinnert u zich die iconische foto's nog wel allemaal? Michael Rose voor een volgepakt stadion? Linton Kwesi Johnson aan zijn schrijftafel? Burning Spear samen met Patti Smith? Gregory Isaacs voor zijn African Museum Record Shop?

Herbekijk ook de prachtige filmpjes die het internetarchief rijk is: de opname van 'Pray Unto Thee' van Mighty Diamonds, een profetische Mutabaruka op Reggae Sunsplash, een halfnaakte, hysterische Jacob Miller ergens in '78 live in Jamaica, Winston Mcanuff die met zijn band in een verloren huiskamer vol emotie een betoverende versie van 'Fear' zingt, het laatste optreden van Yabby You in Europa (daar hou ik het nooit droog bij); of een auditiesessie achter de studio van Jack Ruby.

Herbeluister de muzikale vete tussen Prince Jazzbo en I-Roy, door Pressure Sounds heruitgegeven als 'Once Upon A Time At King Tubby's'. Rap battles zijn legendarisch geworden in hip-hop, maar wat Jazzbo en I-Roy daar doen is wederom pionierswerk dat ontstond in Jamaica.

U kunt dat allemaal doen; gewoon omdat het leuk is.

Maar uiteraard zijn er ook nieuwe iconische foto's en filmpjes, surf eens naar de album launch van 'Ancient Future', een album van Protoje. U ziet daar een prikkelende foto van Protoje die een grap vertelt aan Kabaka Pyramid en Chronixx, u zult spontaan mee beginnen gniffelen. Vorig jaar kwam Buju Banton vrij na een jarenlange gevangenisstraf, hij trad op voor meer dan 6000 enthousiaste fans in de AFAS Live, de voormalige Heineken Music Hall. Daar treden enkel de groten der aarde op; een gebeurtenis die, volgens mij, nu al rijp is voor de geschiedenisboeken.

U heeft mijn boodschap ondertussen wel begrepen: het is tijd om onze helden te eren én te herontdekken; tijd om tijd te maken. Want die is er nu, en voor u het weet staat de tanker van de wereldeconomie klaar om de haven opnieuw te verlaten, met u aan boord!

Foto's: © Lee Abel & David Corio