R.I.P. Samuel Clayton Jr. (± 1968 - 2020): meer dan de zoon van!

Ik heb Sam Clayton Jr. voor het laatst ontmoet in 2011, in het huis van zijn vader aan Sandhurst Crescent, Kingston Jamaica. Sam Clayton senior was een van de sleutelfiguren in de geschiedenis van reggae en rastafari, en sinds de dood van Count Ossie in de jaren '70 de onbetwiste leider van Mystic Revelation of Rastafari.

Toen dat collectief eind jaren '90 voor het eerst naar Europa kwam, was Sam Jr. er nog niet bij maar de latere tournees verliepen grotendeels onder zijn leiding. De tourmanager bestuurde zelf het busje en stond als gediplomeerde geluidsingenieur ook achter de knoppen.

De zoon was een heel andere man dan zijn vader. Rastafari interesseerde hem niet echt en hij kon zich mateloos ergeren aan de overvloedige ganja-consumptie van de oudjes die toen nog het gezicht bepaalden van Mystic Revelation of Rastafari. Hij had zelfs liever niet dat wij, de Antwerpse cannabisboer Farmer John en ik, voor de show in de kleedkamers kwamen. John bracht voor zijn Jamaicaanse vrienden (hij had ginder zelfs een petekind) altijd een grote zak zelfgekweekte cannabis mee, die de muzikanten gretig in grote pure spliffs rolden. Ik had wel begrip voor Junior. Het bezit van cannabis werd met name in Frankrijk nog altijd zwaar bestraft en sommige rasta's verslikten zich in de sterkte van de wiet. Maar het ging wel om rasta's die al een halve eeuw muziek maakten "onder invloed", dus zo erg kon het niet zijn, dachten wij, en dat bleek ook op het podium. Wie er in 2004 bij was op het laatste Belgische optreden van Mystic Revelation in Gent zal dat kunnen getuigen. Memorabel concert.

Sam Junior leerde in Frankrijk een vrouw kennen, werd vader en besloot om daar te blijven wonen. Ik zag hem pas terug in 2011, toen ik zijn vader opzocht in Kingston. Ik zal nooit vergeten hoe hij mij toen attent maakte op het ontluiken van een roots revival in de reggae. Van Protojé had ik al wel gehoord maar Sam noemde toen ook Chronixx, Raging Fyah, Rootz Underground en andere nieuwe namen. Hij leek ondanks zijn langdurige verblijf in Frankrijk uitstekend geïntroduceerd in de Jamaicaanse muziekwereld, met dank aan zijn vader, die daar nog altijd veel respect genoot.

Die contacten kwamen Sam Clayton Jr. ook goed van pas toen hij in de jaren daarna ging samenwerken met zeer uiteenlopende artiesten als The Dubbeez, Broussaï, Takana Zion, Naâman, Femi Kuti en Christophe Rigaud. Vaak haalde hij die artiesten naar de befaamde Harry J Studio, en zette daar (voor Brain Damage bijvoorbeeld) combinaties op met grote namen als Kiddus I, Willi Williams, Winston McAnuff, Horace Andy en Big Youth. Clayton werkte in dat kader meestal samen met producer Stephen Stewart. Met The Dubbeez trok hij overigens naar Tuff Gong en Anchor.

Sam Clayton Jr. was de voorbije jaren ook de vaste geluidsman van Steel Pulse. Zanger David Hinds was een van de weinige mensen die de begrafenis van vader Clayton heeft bijgewoond, zich ten volle bewust van de onschatbare invloed die Mystic Revelation of Rastafari heeft uitgeoefend op de Jamaicaanse culturele geschiedenis.

Met Sam Clayton Jr. is geen grote artiest heengegaan maar wel een man die het heilige rootsvuur op zijn manier brandend hield, en vooral in Frankrijk veel mensen geïnspireerd en geadviseerd heeft.