Zeventien jaar na het debuutalbum 'Bruce Lee Is Back' verrast het Gentse orkest Proyecto Secreto ons met een uitstekende nieuwe plaat, geproduceerd door de Amerikaanse ska-veteraan David Hillyard, bekend van The Slackers en zijn eigen groep Rocksteady 7.
Hillyard speelt zelf saxofoon op de enige vocale track, 'Guilty', gezongen door Vic Ruggiero, het opperhoofd van The Slackers. "All men have a demon inside… Deep inside I'm just plain evil."; de tekst assorteert niet echt met de vreugde en opwinding van de instrumentals, maar die hebben dan ook intrigerende titels meegekregen die de luisterfantasie nog aanscherpen.
'Ethiopian Gipsy' bijvoorbeeld. Klinkt dat als een soort Ethio-ska door de titel of door de kenmerkende toonladders die de blazers hanteren? Er zit evengoed een spooky dub in de tune, en een wilde sax-solo mondt uit in een extatische break. 'Jamaica 69', een nummer dat Proyecto Secreto al in 2006 uitbracht: wij zouden eerder zeggen Jamaica 65, want dit is klassieke ska met in de solo een mooie flard 'Besame Mucho', zoals ook The Skatalites destijds weleens bekende thema's in hun nummers verwerkten. Even klassiek, in de beste zin van het woord, klinkt 'Mariskal', met solo's op sax en trombone, wellicht opgedragen aan de gelijknamige Spaanse radioproducer. Wat 'Tainee' juist betekent, moeten we nog eens navragen maar ook dat is ska op z'n best: de blazerssectie speelt een terugkerend thema, tussendoor horen we prachtige uithalen op toetsen, trompet en saxofoon.
'Dance Obama' herinnert ons niet alleen titelgewijs maar ook door de nadrukkelijke revival drum aan een early reggae hit van Laurel Aitken, 'Dance Cleopatra'. Is het daarom dat het blazersarrangement een majestueuze, licht oosterse tint krijgt? Toetsenist Michael De Schrijver heeft in elk geval duidelijk goed geluisterd naar Jackie Mittoo. De melodie glijdt heel dicht langs een tune van de Studio One-grootheid. Opvallend gitaarwerk ook van Eduardo Vega, woestijnblues bijna.
Mittoo is ook niet ver weg in 'Rocksteady Nr1', ondersteund door een superstrakke, galopperende ritmegitaar. De verknipte rocksteady uit de titel gaat na een bizarre break onmiddellijk over in de funky early reggae van 'Stop Drinking', waarin orgel en saxofoon toch weer de hoofdrol opeisen. Ergens in de verte roept een zatte bende één keer: "Stop drinking!"
En Proyecto Secreto geeft ook een alternatief voor de drank: 'Green Cake' (ik veronderstel niet dat over groene icing gaat), een van de twee excellente dubs op deze plaat, met veel echo's, speciale gitaareffecten, een wegwaaiende sax en tintelende cymbalen. 'Mike Tyson Dub' is vintage Slackers, drum & bass opgesmukt met verschillende instrumenten die in en uit worden gemixt. Weerspiegelt het roffelende drumpatroon misschien de slagen van Tyson?
De titel die ons het meest doet dromen, is 'Tribute To Ruigoord', muzikaal ergens tussen rocksteady en vroege reggae, ingeleid door een dwarsfluitthema, met lekkere solo's op saxofoon en trombone. Maar we kunnen ons vooral zo voorstellen hoe Proyecto Secreto daar ooit de boel op stelten heeft gezegd, in Ruigoord, het anarchistische vrijstaatje in de buurt van Amsterdam, een beetje wat Doel in de jaren '90 voor Antwerpen was. Het orkest heeft destijds furore gemaakt als feestband en valt (net als Jamaican Jazz Orchestra) live wellicht nog beter te genieten dan op plaat. Maar wie weet hoe lang we daar nog op moeten wachten. Tot dan is dit alvast een studio-album dat de vergelijking met het beste werk van The Slackers (én Jamaican Jazz Orchestra) moeiteloos kan doorstaan.