Jah9 - Note To Self (VP Records)

Jah9: "I'm always on a course of study, whether it's through self-study or teaching and studying others or through social experimentation.". Toch wilde ze dit album, waarvoor ze onder andere samenwerkte met veteran producer Clive Hunt, tegelijk ook iets toegankelijker laten klinken dan voorganger '9' uit 2016 of de jazzy 'Feelings' EP uit 2018: "I wanted to do something that was a little more accesible in terms of mussic than previous work and inspire introspection. It is a thought-provoking album. Each song is a note to myself. Hopefully, people will listen to the album and relate to the themes; gain some benefit from seeing how I deal with my issues.".

Naast Clive Hunt bevat 'Note To Self' ook producties van producers als Runkus, Iotosh Poyser, Teflon, Jeremy Harding en zelfs (opnieuw) een Belgische toets dankzij de bijdrage van Bregt 'Puraman' Deboever, die onder andere de riddim produceerde voor 'Could It Be' en de blazersarrangementen verzorgde voor 'Field Trip'.

Voor het vocale gedeelte deed Jah9 deze keer beroep op Tarrus Riley, Chronixx en Pressure Busspipe en voor 'New Race (A Way)' werkte de Jamaicaanse samen met de Britse rapper, auteur en televisiemaker ('Roots, Reggae, Rebellion', 'Akala's Odyssey'…) Akala.

Deed de hoesfoto van 'Note To Self' ons wellicht nog eerder aan een nu-folk album denken, dan vat VP-records Jah9's sound samen als Mutabaruka meets Tracy Chapman en Erykah Badu, en luisterend naar de stilistisch uiteenlopende tracks op deze langspeler, konden wij ons daar wel in vinden (al zouden wij Tracy Chapman's naam liever vervangen zien door die van Lauryn Hill).

'Note To Self' opent met 'Heaven (Ready Fi Di Feeling)', een stevig roots revival anthem en meteen één van onze favorieten uit de tracklist. 'Ma'at (Each Man)' is dan weer een typisch Jah9 nummer zoals ook op vorige langspelers te horen was, maar met nummers als 'Field Trip', titelnummer 'Note To Self (Okay)' (het duet met Chronixx) of 'Could It Be' betreedt Jah9 dan weer eerder het nu-soul universum van Erykah Badu, en de hip-hop vibes van het uitstekende 'New Race (A Way)', de combinatie met Akala, voerde ons dan weer helemaal mee terug naar 'The Miseducation Of Lauryn Hill', het iconische solodebuut van Lauryn Hill dat alweer uit 1998 dateert, en 'Could It Be' is dan weer pure old school soul. 'Love Has Found I', is op het eerste gehoor een heerlijke love tune maar tegelijk een ode aan Zijne Keizerlijke Hoogheid Haile Selassie, waarin de fluit van Sheldon Bernard voor een extra dimensie zorgt. Ook een love tune en dankzij de door Jeremy Harding geproduceerde riddim stukken meer upbeat dan de rest van de tracks op 'Note To Self' is 'You And I', het duet met met Pressure Busspipe.

Maar Jah9 is niet te beduusd om foute mannen indien nodig ook een verbale oorvijg te geven, en dat doet ze met verve in 'Highly (Get To me)', een nummer dat ze naar eigen zeggen al jaren geleden pende maar waarvoor ze nooit de geschikte riddim vond tot ze op die van Runkus en Iotosh Poyser stootte, en waarin ze afrekent met het gedrag van dergelijke alfamannetjes die algauw denken dat de #MeToo-grens voor hen niet geldt. Afsluiten doet Jah9 contradictorisch genoeg met 'The Beginning', een korte spoken word outro.

De release van het album wordt tenslotte begeleid door 'Note To Self - An Introduction', een mini-documentaire van zowat 15 minuten geregisseerd door Fernando F. Hevia & Samo Kush (en voor wie ook op de details wil letten is ook hierin een Belgische noot te bespeuren in de vorm van een klein portretje van Haile Selassie geschilderd door de Belgische reggaefanaat en fotograaf Fabrice De Smedt, dat ergens vanaf de achtste minuut mooi in beeld komt).

Ook dit jaar gaat de Reggae Grammy opnieuw naar een vrouw!