Pura Vida: Live Explosion @ Snuffel Hostel

Binnenkomen doe ik op de tonen van 'Congoman', het magische nummer van The Congos. Als er één band is die mag plukken uit het meesterlijke repertoire van The Congos of Lee 'Scratch' Perry, dan is het Pura Vida wel.

Bregt De Boever aka. Puraman, de frontman van deze Belgische reggaetrots is doorheen de jaren zowat familie geworden van verschillende reggae grootheden (in wording). Denkt u daarbij, naast bovenstaande namen, maar aan Prince Alla, Sylford Walker, Leroy 'Horsemouth' Wallace, Leroy Sibbles, Hugh Blackwood, Earl 'Chinna' Smith, Addis Pablo of Jah9. Namen om van te smullen dus, en onlangs nog maar ontdekte ik het geweldige album 'Into The Bleue'; een samenwerking met de jonge Jamaicaanse zangeres Bleue.

Terug naar Brugge: 

Ik hoor het prachtige 'Pretty Stranger' en 'Song To Bob', een ode aan de king of reggae met een baslijn die gecreëerd werd door niemand minder dan Aston "Familyman" Barrett en met zoon Aston Junior op drums. Een nummer dat zal verschijnen op hun nieuwe album 'Praying For The Angels' dat gepland staat voor dit voorjaar. Saimn-i ontbindt tijdens deze songs zijn duivels op de gitaar. Hij ontpopt zich tot de Belgische Junior Marvin, en dat is echt niet overdreven.

Big up ook aan Xan Albrecht, de vaste Pura Vida drummer die achter de drums tevoorschijn kwam om zelf, met verve, een nummer te zingen. Na dit intermezzo vloog het dak er af met de ska van 'Who Feels It Knows It', gevolgd door 'Mare Altar Forrest' en 'Brotherly Love', beiden uit het 'Seasons Of Life' album.

Een moment lang word ik weggeblazen door het talent van deze muzikanten, de harmonieën die ze voortbrengen, het spelplezier, het samenspel en de maturiteit van de muziek. Op dat moment bedenk ik me dat ik een verslag moet schrijven. Dit is gewoon muziek van wereldklasse. Luister maar eens naar de afrobeat van 'Ancestors Spirit Dance', of een nummer dat ik niet meteen herkende maar omschreven heb als 'Masters Of War'; vermoedelijk voor op het komende album.

Na het overweldigende optreden nemen de heren van Roots Explosion Soundssystem over; een jonge en talentvolle Brugse crew. Alsof we nog niet genoeg hadden gesmuld schotelen zij ons nog een heerlijk dessert van onder andere Don Carlos, Hugh Mundell en Fred Locks voor. En dan, met een volle maag, op naar het station.

Een belangrijke kanttekening die, volgens mij, gemaakt moet worden is de afwezigheid van vrouwen op het podium. Dit gebeurt nog steeds veel te vaak en op deze manier is ons favoriete genre in hetzelfde bedje ziek als andere genres. De muziekindustrie en het livecircuit màg en kàn geen exclusieve mannenclub blijven. Allen samen moeten en kunnen we zaken veranderen. Want in deze wereld barst het van het vrouwelijk talent.

Foto's: © Dries Talloen