Is het echt al veertig jaar geleden dat ik die allereerste On-U Sound-release kocht, de 7" 'Fade Away' van New Age Steppers? Met het oeuvre dat Adrian Sherwood sindsdien gecreëerd heeft en de artiesten die met hem in de studio doken, zou hij probleemloos een vierdaags festival kunnen vullen. En dat zou geenszins een retro-evenement zijn. On-U Sound klonk revolutionair en futuristisch in 1980, en doet dat vandaag nog. De punker in Sherwood is altijd blijven sleutelen aan zijn sound, zonder de voeling met zijn roots te verliezen. Naar het voorbeeld van zijn Jamaicaanse helden recycleert hij voortdurend zijn eigen riddims, beats en melodieën, soms tot haast onherkenbare varianten. Nog meer dan Coxsone Dodd, Joe Gibbs of Lee Perry heeft hij de versioncultuur tot kunst verheven.
De shows in Gent en Brussel concentreerden zich rond de albums die Sherwood gemaakt heeft met Lee Perry, van 'Time Boom x The Devil Dead' uit midden jaren '80 tot het recente meesterwerk 'Rainford', met bijhorende dubschijf. Voor de openingstune 'Makumba Rock' heeft Peter Harris recent een hallucinante videoclip gemaakt, en die beelden zetten meteen de toon van de vloedgolf aan foto's, home movies, animaties, knipsels, slogans, statements en quotes die non-stop over het grote scherm rolden, het geheel redelijk anarchistisch, DIY-gewijs gemonteerd. Punk zeg maar. Niet noodzakelijk gelinkt aan de tunes die Adrian Sherwood speelde (en live mixte) maar de collage gaf wel een indrukwekkende impressie van alles waar On-U Sound voor staat. Bim Sherman, Prince Far I, Mark Stewart, Deadly Headly Bennett, Skip McDonald, Dough Wimbish, African Headcharge… allemaal flitsten ze voorbij, zoals ze ook plots opdaagden in de mix.
Maar de centrale figuur was natuurlijk Lee 'Scratch' Perry, in beeld (als persoonlijke vriend van Jezus, als heerser van de wereld, als street artist, als maffe cartoonfiguur die Kuklux-spookjes in elkaar slaat, een ware duppy conqueror…) en geluid. Naast enkele hoogtepunten uit de vernoemde albums gooide Sherwood ook zijn favoriete Black Ark-tunes in de mix: 'Chase The Devil', 'War In A Babylon' en 'One Step Forward' van Max Romeo, 'Vampire' (Devon Irons), 'Feast Of The Passover' (The Congos), 'Blackboard Jungle Dub'… Zo openbaarde zich andermaal het wonderlijke continuüm dat Sherwood vertegenwoordigt. Hij is doorgegaan waar de Jamaicaanse dubtovenaars in de jaren '80 gestopt zijn, toen de dancehall opgang maakte en dubs enkel nog de dj's diende. Hij heeft mee de fundamenten gelegd van (in chronologische volgorde) jungle, triphop, drum & bass en dubstep, de ondergrondse dansmuziek van de jaren '90 en 2000. Om dat te bewijzen hoefde Sherwood alleen maar zijn eigen remixen op te zetten, en live nog wat op te smukken met samples, multitrack en elektronische percussie.
Elke set van Adrian Sherwood, als DJ dan wel achter het mengpaneel, is een trip naar de grenzen van het dubuniversum. Niemand heeft dit van oorsprong Jamaicaanse erfgoed zoveel eer betuigd, en tegelijk extra kleur en diepte gegeven. Het blijft mij verbazen dat de dub massive deze muziek en deze ervaring links laat liggen. Dub klinkt nergens zo creatief en gedurfd, laat staan dat die muzikale en technische genialiteit ook nog eens vertaald wordt in beelden. Ik weet zeker dat het publiek van Irie Vibes of van eender welke soundsystem onder de indruk zou zijn van Sherwood on the controls, en On-U Sound eindelijk in het hart zou sluiten. Zoals wij 40 jaar geleden al gedaan hebben.
On-U Sound: comforting the disturbed, disturbing the comfortable.
In de VK mocht Kosmo Sound andermaal openen voor Sherwood,
zoals eind 2018 in Het Bos, Antwerpen. Eerst een live band, dan een DJ: zo gaat dat tegenwoordig. Sherwood zou graag samenwerken met de Gentse acidjazzdubband maar stond dit keer niet achter de knoppen. Dat gaf een andere sound en een andere vibe. Of het beter of slechter klonk, is allicht een kwestie van smaak, en daaroover valt zoals bekend niet te discussiëren.
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
