Raspigaous - Nouvel'R (La Vieille Montagne)

De band werd al in 1997 opgericht, en was actief tot in 2007. Met drie albums op hun actief, 'Chaud Time' (1999), 'Chiens Des Quais' (2002) en uiteindelijk 'Mauvaise Herbe' in 2005, was Raspigaous in enkele jaren uitgegroeid tot een vaste waarde in het Franse reggaecircuit. Maar ook al hielden de rest van de bandleden er dus in 2007 mee op, het reggaevirus liet Lionel nooit meer los. Een tijdlang probeerde Achenza het succesvol solo, resulterend in het album 'Parce Que C'est Bon' uit 2009. Maar de drang om weer met een volwaardige band samen te werken bleef aanwezig en met de steun van The Handcart Band kon Léo Raspigaous nieuw leven inblazen in datzelfde jaar. Omdat die band echter meer en meer gevraagd werd om als backing band voor internationale artiesten op tournee in Europa, was de heropleving van Raspigaous echter maar een kort leven beschoren.

Achenza focust zich noodgedwongen opnieuw op solowerk en de levert in 2018 nog 'J'suis Qu'un Gosse' op, Léo's tweede soloalbum. Na die release laat Lionel echter opnieuw een reeks onafgewerkte nummers horen aan Handcart Band toetsenist Denis 'Rastyron' Thery en die is meteen enthousiast.

In september van vorig jaar installeert Léo zich samen met de band in Studio K en het resultaat van die sessies is deze 'Nouvel'R' een pareltje van een Franstalig reggaealbum, waarmee Léo onder meer een ode brengt aan zijn Amerikaanse collega's van Groundation met 'Le Son De La Basse' en flirt met de sound van Steel Pulse in 'C'est Ça L'idée' of die van Bob Marley's 'Exodus' in 'Lêve-toi'. Maar zonder twijfel het opvallendste nummer uit de tracklist is 'Marsilia', een ode aan zijn thuisstad en de onlosmakelijke link die die havenstad ontwikkelde met de Maghrebijnse cultuur uit Noord-Afrika over een melodie die je zo meeneemt naar de filmklassieker van David Lean, 'Lawrence Of Arabia'. Frisse Franse reggae/ragga zoals wij die het liefst horen!