Mad Professor goes classic @ VK

Het was misschien wel twintig jaar geleden dat ik in Recyclart geweest was, de plek waar de VK tijdelijk onderdak heeft gevonden. Helemaal vergeten hoe gezellig het kan zijn op die grote binnenkoer, en dat de muziek in de grote zaal echt wel goed klinkt. Overal vriendelijke, hartelijke mensen ook, van de portiers tot de vestiairehouder. En meer bewegingsruimte dan in de VK, maar de zaal zat dan ook amper halfvol. Zowel Mad Professor als Earl Sixteen zijn wel vaker te zien in onze contreien. Zij het zelden samen, dus daar wilde ik dan toch weer bij zijn.

Het hoogtepunt van de show waren ongetwijfeld de twee remixen van Massive Attack die de Professor naar het einde toe serveerde, en die hij live nog meer kleur en diepgang gaf, in een rollercoaster van dub, triphop, jungle en drum & bass. Een gelijkaardige behandeling viel ook Dennis Brown's 'Love And Hate' te beurt, en eerder al Max Romeo's 'Chase The Devil'.

Strictly classics: dat leek dit keer het vertrekpunt van Mad Professor. Je weet nooit wat te verwachten van hem. Deze show verschilde in elk geval sterk van de DJ-set op Unity in Turnhout eerder dit jaar, waar Neil Fraser al zijn dub extravaganza uit de kast haalde en minder bezig was met de selectie van de nummers. Ranking Ann kreeg daar trouwens niet veel meer ruimte toebemeten dan Earl Sixteen in Brussel.

We weten dus nu dat er Ariwa-versions zijn van 'You Don't Love Me (No No No)', 'Three Meals A Day', 'Never Gonna Break My Promise', 'If I Follow My Heart', 'Stop That train' en een handvol tunes van Yabby You, waarvan eentje met schijnbaar nieuwe vocals van Wayne Wade. Hoe lang is het geleden dat die nog een plaat heeft uitgebracht? Ook nieuw was een track van Sister Nancy, op een revamp van de Guess Who's Coming To Dinner-riddim. Maar originele Mad Professor-tunes hebben we dus niet gehoord, op 'True Born African' na dan.

Earl Sixteen stond erbij en zong wat mee. De Professor puurde er af en toe een loopje uit en mixte dat dan live in zijn dub. Dat deed hij ook met de vocals van Omar Perry, die een nummer kwam meezingen. En kijk: daar verscheen plots Omar's dochter Alexandra op het podium, de kleindochter van Lee Perry met andere woorden. Ze deed mee aan een wedstrijdje om een CD te winnen, en ze deed dat nog het best van allemaal. Tot VK-medewerker Dhazed Fyah de microfoon overnam. Hij zat als freewheelende DJ onmiddellijk in de flow van 'Uptown Top Ranking', een al te korte demonstratie van zijn talent. Voor de rest: een beetje Vlaamse kermis toch, zo'n zangwedstrijdje.

Na anderhalf uur maakte Mad Professor abrupt een einde aan de show. Er werd niet geklapt of geroepen, iedereen leek zich ermee te kunnen verzoenen, of was te verbaasd om te reageren. Zeker niet met een euforisch gevoel naar huis gegaan dus maar wel blij met de vibes, de vrienden van vroeger en de uitstekende locatie. Ze gaan ons daar de komende maanden nog een paar keer zien.