Ook 'Rain Walk' mag dan weer een hoofdzakelijk instrumentaal album geworden zijn, toch mag u achter die titel gerust een diepere betekenis zoeken: zelfs als het regent - of dat nu letterlijk is of in uw hoofd - je kunt je er altijd proberen over te zetten door op iets anders te focussen. De echte ska-liefhebbers zullen wat 'Rain Walk' betreft wellicht wat op hun honger blijven zitten, maar in de plaats krijgen we heerlijke instrumentale reggae, rocksteady en zelfs een enkele keer wat nyahbinghi (titelnummer 'Rain Walk'), steeds overgoten met die typische jazzy toets die de band zo eigen is natuurlijk.
De genialiteit van bandleider Wouter Rosseel licht erin dat hij al zijn muzikanten volledig tot hun recht laat komen in lange solo's, net zoals dat in een jazzformatie de bedoeling is. De ene keer mag toetsenist Karel Cuelenaere alle registers opentrekken (zoals in opener 'Monkey See Monkey Do' of 'Earth Tones'), dan is het weer de beurt aan trompettiste Marie-Anne Standaert ('Queen Of Hearts') of trombonist Tobias Storme ('Mordan'), en weer elders is het aan de gitaar van Rosseel zelf ('Few Cashew').
Zangeres Sara Devos is verdwenen maar voor 'Morning Girl', de enige vocal cut op 'Rain Walk', vervangen door de Belgisch-Braziliaanse Helena Casella. De lyrics voor dat nummer, dat eerder dit jaar al verscheen al single, werden trouwens gepend door Helena's oom, Pablo Casella, bekend van zijn werk met Sarah Ferri en Little Dots.
Wij hebben in ieder geval ten zeerste genoten van deze muzikale wandeling in de regen, maar moest onze mening u niet volstaan (of volledig koud laten) dan is er altijd nog de Jamaicaanse gitaarveteraan Ernest Ranglin die 'Rain Walk" als volgt omschreef: "Lovely album, lovely tunes and some real fine musicianship!", en wie zijn wij om de woorden van de meester in twijfel te trekken?
Jamaican Jazz Orchestra stelt 'Rain Walk' live voor op 19 december in
De Centrale in Gent!
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
