Uitstekende zwemles met The Skints @ Kavka

The Skints hebben de afgelopen jaar haast onafgebroken getoerd en veroverden daarbij en passant de Verenigde Staten en Japan, maar bijna vijf jaar na het bejubelde 'FM' was het meer dan tijd voor een opvolger en die kregen de fans met het eerder dit jaar verschenen 'Swimming Lessons', een terugkeer  naar de rauwere punksound van 'Live, Breathe, Build, Believe', het langspelerdebuut van de band uit 2009.

In Kavka brengt het viertal een mix van nummers uit dat nieuwe album en "klassiekers" die ze hier en daar met verve in een nieuw jasje steken.

De set opent met de stem van een omroeper die met de nodige humor het lokale zwembad voor geopend verklaart, gevolgd door drummer/vocalist Jamie Kyriakides die de aftrap mag geven met 'Can't Take No More', een nummer uit doorbraakalbum 'Part & Parcel'. Meteen daarna mogen we meteen al genieten van een eerste track uit 'Swimming Lessons' met 'Restless' waarvoor multi-instrumentaliste Marcia Richards, vocalist/gitarist Josh Waters Rudge en Jamie de vocals delen (op het album ook nog eens bijgestaan door Protoje).

Opnieuw uit 'Part & Parcel' komt de calypso-ska van het vederlichte tongue-in-cheek nummer 'Lay You Down' en dan is het tijd voor een verassingseffectje… Het is al langer geweten dat reggaebands vaak liever geen rookmachines op het podium hebben en de The Skints kozen dan ook voor een origineel alternatief met twee grote belletjesblazers die tijdens 'New Kind Of Friend', opnieuw uit 'Swimming Lessons' de zaal in een mum van tijd vullen met zeepbellen. Betoverend en ongetwijfeld een first tijdens een reggaeconcert!

Met 'Rub-A-Dub (Done Know)' krijgen we één van onze persoonlijke favorieten uit 'Part & Parcel' die live nog een stuk sneller gespeeld wordt dan destijds op het album al het geval was.

The Skints vervolgen met een wat bombastische intro die uiteindelijk uitmond in 'Mindless', een ons minder bekende maar daarom niet minder genietbare tune uit 'Live, Breathe, Build, Believe'.

Is 'Rub-A-Dub' al één van onze absolute Skints-favorieten dan geldt dat dubbel voor 'Ratatat', dat live overvloeit in Dawn Penn's 'You Don't Love Me (No, No, No)'. Een stuk steviger gaat het eraan toe tijdens het stevig rockgetinte 'What Did I Learn Today'. Josh krijgt op een bepaald ogenblik zelfs de braids (vlechten) van Marcia in het gezicht, iets wat hij lacherig omschrijft als: "It's like being whipped in the face by a cat o' nine tails!"

Draai en keer het hoe je wilt, de eerder schuchtere Marcia, die we achtereenvolgens en steeds met evenveel verve het orgel, drumpad, saxofoon, dwarsfluit en gitaar zien hanteren, blijft het visuele uithangbord van de band.

Een eerste nummer uit 'FM' krijgen we met 'The Forest For The Trees', met onder andere een uitstekende Josh inna rub-a-dub stylee! Live laat het Londense viertal het nummer eerst overvloeien in 'We Don't Do The Same Drugs No More' van Chance The Rapper en Freddie McGregor's 'Big Ship'.

'La La La' mag dan wel een splinternieuwe track uit 'Swimming Lessons' zijn, het nummer klinkt zo typisch Skints dat het lijkt alsof je het al jaren kent. 

'This Town' is natuurlijk de ode aan thuishaven Londen uit 'FM' en dan serveert Maria ons wat heerlijke lovers rock vibes met 'Come To You' uit datzelfde album en ook 'Friends & Business', hoogst aanstekelijke ska meets Motown, is in de tracklist van 'FM' terug te vinden.

Ook op 'Swimming Lessons' is zeemzoete lovers rock te vinden, zoals Jamie bewijst met 'Love Is The Devil', al is dat wel eerder een breakup tune. En alsof het allemaal nog niet genoeg was haalt Marcia voor 'Culture Vulture' ook nog eens een melodica boven.

De band verdwijnt (heel kort) in de coulissen, maar verschijnt dan alweer op het podium waarna Josh droogjes uitlegt waarom zo'n walk off beter werkt in grotere zalen.

Het aanwezige publiek heeft duidelijk zin in meer en dat krijgen ze met het semi-akoestische 'Sunny Sunny', waarin ook flarden uit Jacob Miller's 'We A Rockers' verwerkt zitten en waarvoor Jamie zijn drums even laat voor wat ze zijn en overschakelt op de akoestische gitaar.

Het volgende bisnummer, Al Green's 'Let's Stay Together', is meteen de enige echte cover van de avond; blijkbaar een all-time favourite van Josh, die in zijn enthousiasme meteen ook het publiek induikt. 

Echt afsluiten doen The Skints met 'Learning To Swim' het titelnummer van 'Swimming Lessons' en terwijl de bellenblazers nog eenmaal hun ding mogen doen gaan de bandleden nog een laatste keer helemaal loos in de stevig punkgetinte track.

Absoluut topconcert van een band die live nog weinig lessen te krijgen heeft en zeker een grotere Belgische fanclub verdient!