Vrijdagavond zakten we af naar het Zeebrugse strand voor de 3de editie van het fantastische festival. We waren vorig jaar ook al van de partij, maar toen waren de weergoden ons helemaal niet goed gezind. Dit jaar kregen we echter enkel maar hete temperaturen voorgeschoteld waar niet alleen de zon verantwoordelijk voor was!
We merken meteen wat veranderingen op het terrein. De 2 podia bevonden zich nu in halfopen tenten en er waren een pak meer foodtrucks te vinden. Gedaan met lange wachtrijen en een overheerlijke, gevarieerde keuze tussen enerzijds lokale fairtrade en anderzijds wereldse keuken die ongelooflijk deed watertanden. Al moeten we als klein minpuntje wellicht toch aanstippen dat de locatie van de foodtrucks net naast de toiletten, die dit jaar gelukkig veel goedkoper bleken, niet echt de gelukkigste keuze was! Er waren gedurende het ganse weekend heel wat problemen met de toiletten met als gevolg veel geurhinder en lekken. De organisatie deed echter wat in hun macht lag om de problemen zoveel mogelijk op te lossen.
Maar wij waren hier natuurlijk voor de muziek en hoopten op wat nieuwe ontdekkingen. Wat dat betreft bleven we echter een klein beetje op onze honger zitten. Op vrijdagavond tekenden we present voor
Serani die zijn set eerst wat chaotisch startte, maar al snel het publiek op zijn hand kreeg. Vervolgens vertelde hij ons dat hij zijn ALL time 3 favoriete hits zou spelen. De eerste bleek 'Dont't Let Go' van Wayne Wonder, daarna volgde 'Murder She Wrote', origineel van Chaka Demus and Pliers, en met een tikkeltje arrogantie volgde daarop zijn eigenste 'No Games'. Een feestje was het met deze hits zeker, maar veel valse noten passeerden desondanks de revue. De dansbenen waren wakker geschud en het feest ging verder op de beats geselecteerd door
Team Damp. Even erna zakten we af naar de Afrostage waar
Afro B het beste van zichzelf gaf. Hij had het publiek meteen op zijn hand en had precies een grote schare fans meegenomen die zijn nummers luidkeels meebrulden. Bij de hit 'Joanna' stond de tent dan ook bijna in lichterlaaie! It was a Bombaclat evening mi seh! Wat een starter van het weekend!
Op zaterdag stonden er wat voor mij onbekendere namen op de affiche, zoals de Ghanese
Kelvyn Boy, die wel onze nieuwsgierigheid prikkelde. Hij was teleurstellend, maar wel grappig met zijn eerder expliciete lyrics. Normaalgezien had Jo Mersa Marley daarna op het podium gestaan, maar hij kon er niet geraken en werd vervangen door power lady
Tanya Stephens, die naar goede gewoonte het beste van zichzelf gaf. Ze sloot haar set natuurlijk zoals verwacht af met 'It's A Pity' gevolgd door een uitstekende versie van Gregory Isaacs' 'Night Nurse', een artiest die ze zelf verschrikkelijk bleek te missen. Stephens verdween even van het podium, maar kwam algauw terug om nog enkele verzoeknummers vanuit het publiek te zingen; van motivatie gesproken! Dit duurde zeker nog een kwartiertje, maar de fans die bleven staan, wilden dit memorabele moment zeker niet missen.
Daarna gingen we nog lekker eten en checkten kort Culture Crossing by Chase, een tent waar
Dalilla Hermans gedurende het ganse weekend debatten over maatschappelijk relevante en culturele thema's modereerde. Interessant en hopelijk kunnen we hier volgend jaar iets meer van meepikken.
We haastten ons naar de Nah Mean stage waar
Busy Signal op zijn Jamaicaans de ene hit na de andere aframmelde. We hoorden: 'Hustling', 'Unknown Number' en de nokvolle tent sprong, danste en zong mee van begin tot einde. Natuurlijk konden ook 'One More Night' en 'Sweet Love' niet in de setlist ontbreken. Busy wist ons tenslotte ook nog te melden dat zijn nieuwe album, 'Parts Of The Puzzle', vanaf 4 oktober in de rekken zal liggen!
De avond werd voor ons afgesloten na het optreden van
Spice die er toch wel weer een spectaculaire show van wist te maken. Spice is een echte energiebom, zonder enige scrupules die zich rot leek te amuseren op het podium. Ze startte met 'So Me Like It', waarop heel wat vrouwen, tot plezier van de aanwezige mannen, spontaan begonnen te twerken. Spice nodigde meteen enkele vrouwen uit op het podium om hun skills samen met haar te oefenen. Geen enkele vrouw kon echter tippen aan de skills van Spice. Ook wat mannen mochten het podium op om haar billen eens van dichterbij te ervaren; iets wat ze blijkbaar allerminst erg vonden en #MeToo was hier dan ook zeker niet van toepassing. We hoorden nog 'Needle Eye', 'Romantic Mood', 'Back Way' en haar laatste single 'Cool It', die ze wel op een heel specifieke manier bracht… Haar 4 Belgische danseressen toonden hun beste dance moves, terwijl ijsblokjes over hen heen gestrooid werden "to cool things down"! Onze ogen weten niet altijd waar eerst gekeken, maar deze dancehall queen kan een showtje geven, that's for sure! Ook medeorganisator Wally Nesta moest zijn beste dance moves bovenhalen op bevel van Spice, maar wist gelukkig van wanten!
We lieten de rest van de avond aan ons voorbijgaan en zochten tevreden ons bedje op. Muzikaal heb ik op Bomboclat 2019 jammer genoeg niet de beste optredens gezien, maar de sfeer was meer dan zalig en het mooie weer was de kers op de taart, en volgend jaar zijn we dan ook graag weer van de partij!
Foto's: © Gerson G. Ntiti
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
