Alpha Blondy @ OLT Rivierenhof: een kathedraal van liefde

Ik arriveer een half uur te laat in het paradijs van het OLT Rivierenhof in Deurne. Al jaren programmeren ze hier de grootste artiesten en beloftevolle talenten doorheen de zomer, Steel Pulse, The Congos, Big Youth, Protoje, Koffee, allemaal stonden ze hier. Met pijn in het hart besef ik dat ik 'Jerusalem' heb gemist, sinds mensenheugenis dé opener van Alpha Blondy. En een nummer die de lading van pijn, emotie en vreugde bijna helemaal weet te dekken; het spreekt voor zich dat dit nummer  bij het beste hoort wat reggae ooit heeft voortgebracht.

Ik hoor dat Blondy 'Dieu' zingt, uit het gelijknamige album. Voor ik goed en wel geacclimatiseerd ben herken ik 'Whole Lotta Love' van Led Zeppelin. Waarom Alpha Blondy dit nummer in zijn setlist plaatst, ik heb er het raden naar. Het is alleszins zeker niet waarom mensen naar zijn optredens trekken.

Maar gelukkig duikt Blondy snel terug in zijn eigen repertoire en met 'Cocody Rock' vliegt het spreekwoordelijke dak er af. Men zingt massaal mee en hoewel de ruimte voor het podium volledig ingenomen is, dansen op de tribunes kan ook. Het OLT is volledig uitverkocht en het publiek is uitzinnig van vreugde. De sfeer en de uitwisseling tussen het podium en het publiek was bij het beste wat ik deze zomer heb mogen ervaren.

Met 'Sweet Fanta Diallo' krijgen we een ode aan alle moeders op deze aarde. Meteen hierna klinkt 'Life' uit het laatste album 'Human Race'. Die boodschap van verbroedering en eenheid slaat aan bij het publiek; mensen pakken elkaar vast, skanken verder en genieten zichtbaar. Ook de nieuwe nummers van deze levende legende slaan blijkbaar aan. De inmiddels 66-jarige Blondy is nog goed bij stem en huppelt over het podium. Hij schudt vrolijk handjes en brengt zijn serieuze teksten met zijn ogen gesloten. Hij zingt in het Frans, Engels, Arabisch, Hebreeuws en de West-Afrikaanse talen Dioula, Bété en Baule.

Dan krijgen we het overweldigende 'Peace In Liberia' (die ingecalculeerde momenten van stilte in dat nummer doen pijn aan de oren, het wordt moeilijk om de tranen te bedwingen). Blondy steekt hierna af met een krachtige speech waarin hij verschillende wereldleiders oproept om drastische beslissingen te nemen in hedendaagse conflicten. Hij beschrijft die conflicten en geeft ons mee dat 'mensen en landen bombarderen in de naam van democratie niets te maken heeft met ook maar één democratisch principe'. De harde politiek en maatschappelijk songteksten van legende Alpha Blondy, over religiekwesties en geweld tussen mensen, klinken – helaas – nog altijd even urgent als bij zijn debuut in 1983.

Hierna verdwijnt hij met zijn 12-koppige band The Solar System een eerste maal in de coulissen. Nadat het publiek Alpha Blondy massaal terug opeist klinkt 'Bahia' uit het 'Jah Victory' album. De artiesten hebben zichtbaar plezier en de drie achtergrondzangeressen lachen zich te pletter als ze zich op een zeldzaam foutje laten betrappen.

Wat volgt is een nummer waarbij het podium van het OLT versmelt tot kathedraal, moskee en synagoge in één, een onwaarschijnlijke collage; met een bovenmenselijke kracht roept Alpha Blondy de goden toe. Dit alles onder een strak reggaeritme, de bas en de drum pompen ons bloed aan een razend snel tempo door ons lichaam.

Ik herken nog 'Seba Allah Y'e' (opnieuw zo'n intro waar je haar van gaat rechtstaan), de Pink Floyd cover 'Wish You Were Here' (waarbij 2 jongetjes het podium op worden getrokken voor een ontroerend moment, eentje fluistert: "Je t'aime!" in het oor van Blondy) en eindigen doet hij met 'Brigadier Sabari'.

Het is lang geleden dat ik zo heb gehoopt op meer, maar dat kwam helaas niet. Het zorgt er voor dat ik toch met een halfgevulde maag achterblijf. De grootmeester heeft alles gedaan wat in zijn macht lag, daar twijfel ik niet aan. Volgende keer hopen dat die trein op tijd arriveert!