Easy Star All Stars in Melkweg, Amsterdam: een moment van hemel op aarde

Afgelopen zaterdag ben ik nog eens naar een concert geweest. Dat doe ik niet zo vaak meer. In de voorbije 35 jaar heb ik zowat iedereen verschillende keren gezien en gehoord, en ik vind live reggae in het algemeen steeds minder boeiend. Waarschijnlijk omdat ik nog weinig vernieuwing hoor. De vonken springen er al lang niet meer af. Dat heb je als je Dennis Brown nog hebt zien optreden, of Gregory Isaacs in zijn hoogdagen.

Maar in de Melkweg was het zaterdag weer eens ouderwets RAAK. Ik had enkele maanden geleden meteen tickets besteld. Toen ik zag dat de Easy Star All Stars 'Dub Side Of The Moon' zouden spelen, was ik ook over-the-moon. Like dem seh inna Jamrock: "The cow that jumps over the moon.".

Bij aankomst bleek het concert door te gaan in de kleine zaal (in 2008 speelden de Easy Star All Stars hun tot dusver enige Belgische concert in de kleine zaal van de AB, red.). Daar kunnen niet meer dan 300 mensen in, wat mij nogal weinig leek voor een show van dit niveau. De zaal raakte uiteindelijk nog vrij goed gevuld maar waren er dan echt zo weinig mensen die dit meesterwerk eindelijk eens live wilden ervaren?

Er stonden acht All Stars op het podium (drums, bas, gitaar, toetsen, trombone, saxofoon, een zangeres en een toaster), en de band had gelukkig ook een eigen engineer meegenomen, onmisbaar als je dit soort hoogstaande dub wil brengen. In de experimentele intro gebeurde van alles maar de zaal explodeerde pas toen de groep vanuit het niets aan 'Dub Side Of The Moon' begon. Ik was duidelijk niet de enige die hiervoor gekomen was.

De tranen liepen me over de wangen. Ik werd overmeesterd door de ontroering, in het volle besef dat ik dit heel lang gemist had. Het was als een droom, een grote muzikale rollercoaster back in time naar het meesterwerk van Pink Floyd, 'Dark Side Of The Moon'. Ik heb dat album altijd gekoesterd, en toen ik een tiental jaar geleden de reggae-uitvoering van Easy Star All Stars hoorde, was ik meteen verkocht. Jammer toch dat het grote reggaepubliek hier niet warm voor loopt.

'Dub Side Of The Moon' is ook live wereldklasse. Als je ooit de gelegenheid krijgt om de Easy Star All Stars ergens te zien, niet twijfelen. Je kunt je tijd en geld als reggaeliefhebber haast onmogelijk beter besteden. En luister in afwachting al eens naar het album, en als voorstudie ook naar het origineel van Pink Floyd. Je bent nooit te jong om iets bij te leren over misschien wel de beste popmuziek die ooit gemaakt is.