Cocojr. - Rediscovered (CNR Records)

Eind jaren '80 was hij een van de weinige DJ's die reggae in zijn set mixte, als resident in Cirque Central in Gent. Met de populaire hitgroep Dinky Toys, hij noemde zich toen nog Kid Coco, opende hij de oren van het grote publiek voor de zwarte urban muziek, hiphop beats, Latin sounds en uiteraard reggae. In 1997 trok Coco naar Jamaica om daar met Sly & Robbie het album 'Acting Like Glass' op te nemen, een van de meest ambitieuze, jammer genoeg zwaar onderschatte Belgische platen ooit. Toch als je oor had voor de vernieuwende productie, de bijzondere arrangementen en de unieke sound die daaruit voortvloeide.

In 2000 produceerde Coco voor RUNN Records het debuutalbum van de Jamaicaanse zanger Rohan Lee die toen in België verbleef, 'For The Poor'. De backing band was The Recipe, uit Nederland, een groep die later ook Coco zelf zou begeleiden, dan onder de naam Vibes Alive. In de eerste bezetting van die reggaecoverband zaten onder meer Hans Francken (later producer van Clouseau, Natalia, Slongs, en musical director van The Voice) en Frank Michiels (Clouseau).

Met De Dubieuze Decibelgen zong Cocojr. rond 2010 Nederlandstalig repertoire in een reggaekleedje, 'Mia', 'Dromen zijn bedrog', dat soort dingen. Ook bij het recentere project Truephonic is er een link met de reggae, zij het niet muzikaal. Jamaicaanse sound systems hebben al jaar en dag de gewoonte om de instrumentale versies van hun tunes live te laten inzingen (of -rappen) door de aanwezige artiest. De zanger en zangeressen van Truephonic gebruiken de originele backing tracks van de nummers, zoals die sinds enige tijd overal online te vinden zijn. Zowat alle dansbare genres van de laatste dertig jaar komen in aanmerking, dus ook reggae.

Op 'Rediscovered' covert Cocojr. een 14-tal van zijn favoriete popsongs. Niet allemaal met een reggae flavour maar toch de helft. 'L'été Indien' is een Franse klassieker van Joe Dassin, hier bewerkt tot lekkere one drop reggae, opgesmukt met een stemmige accordeon, een dartele dwarsfluit, een lui trompetje, een heerlijk koortje en een jazzy outro. De diepe, sexy en overal herkenbare stem van Coco doet de rest. Het tempo wordt licht opgeschroefd voor 'One thing I Can't Erase', oorspronkelijk een nummer van Niels Destadsbader ('Speeltijd'), door Jasper Steverlinck vertaald en vertolkt in het Engels voor het programma 'Liefde voor muziek'.

'Don't Let Me Be Misunderstood' is sinds de originele versie van Nina Simone (1964) en de wereldhit van The Animals (1965) al vaker gecoverd. Onze favoriet was tot dusver die van eendagsvlieg Santa Esmeralda maar Coco komt met zijn big beat reggae uitvoering aardig in de buurt. We horen feestelijke Latin blazers, fijne percussie, marching drums en dancehall invloeden. Alle muziek op deze plaat is overigens live ingespeeld, en gemixt door Guido Maes, de man die destijds ook de opnames van Rohan Lee & The Recipe zo goed deed klinken.

Uitstekend drumwerk (Patrick Dorcean) is er in 'Anyplace, Anywhere, Anytime', in de jaren '80 een wereldhit voor Nena en Kim Wilde. Ook de blazers zijn weer goed op dreef in deze rijpe reggae tune en Tom Lodewijckx levert een weidse gitaarsolo af. De rollende reggae van 'Tonight' kenmerkte al de original van Tina Turner uit hetzelfde tijdperk. Met een straffe tweede stem van Mo Harcum.

'Human', een meezinger van singer-songwriter Brendan Flowers, doet ons in Coco's uitvoering wat denken aan The Skyblasters. Opnieuw weet het koortje ons te bekoren, en dat is geen toeval. Coco maakt er een punt van om altijd de beste zangeressen in te huren voor zijn projecten. Ze hoeven niet zwart te zijn maar ze moeten wel zo klinken.

Met 'Slave To Love' covert Cocojr. ook mijn favoriete rockband, Roxy Music. Deze versie is minstens even goed als het origineel, geschraagd door een diepe, melodieuze baslijn, die nog beter uit de verf komt in de dubby passage halverwege. Opnieuw een prima reggae tune dus, ons aangeboden door een man die reggae nu al 30 jaar een prominente plaats geeft zijn oeuvre. Give thanks, Coco.

Over de rest van de tracks gaan we ons hier niet uitspreken maar het zijn even grote klassiekers ('Perfect Day', 'Suspicious' Minds'…) en ze klinken even mooi als de zeven reggae tunes.