Johnny Osbourne is en blijft een fenomeen. De Jamaicaan startte zijn carrière in de jaren zestig van de vorige eeuw en werkte samen met zowat elke noemenswaardige producer from Yard. Zoals vele van zijn landgenoten op leeftijd toert hij al decennia met een haast identieke show, zo was er niet veel verschil met Reggae Geel of Rototom vorig jaar, maar live rijgt hij evenwel de ene hit na de andere aan elkaar. Ook de bevriende fotografe valt het op, hoeveel top tunes en meezingers de man toch op zijn palmares heeft staan.
In Europa wordt hij al een tijdje begeleid door de uitstekende
Homegrown Band uit Frankrijk, met de flamboyante
Stepper op saxofoon, die de riddims niet alleen van de juiste melodie voorziet, maar samen met gitarist
Thomas Broussard ook de backing vocals voor zijn rekening neemt, en met een drumpad voor bijkomende percussie zorgt. Na een korte instrumentale intro steken ze van wal met 'Rock It Tonight' (ook wel aangepast naar "Dubplates playing in the ghetto tonight"), dat overvloeit in 'What a la la' op de Stalag riddim, waarbij Johnny Osbourne een eerste eenvoudig maar succesvol vraag- en antwoordspelletje houdt met het publiek.
Op de Far East riddim krijgen vooreerst de 'Little Soundboy' een veeg uit de pan, alvorens Johnny de vrouwen het hof maakt met 'Pretty Blue Eyes', althans de blauwogige schoonheden. "More love songs for the ladies…" brengt hij met 'Can't Find A Reason' op de fameuze Taxi riddim en 'No Ice Cream Love' op World A Music, waarna Fatta van Soul Stereo hem helpt om zijn vestje uit te werken. Bij 'Water Pumping' krijgt the Dancehall Godfather het publiek in Gullegem helemaal "rocking and skanking".
"If you happy and you love it, say rewind!", gaat hij gezwind verder, en dat gebeurt dan ook bij monsterhit 'Truths And Rights'. Vanop het gelijknamige Studio One album horen we ook het mooie 'Jah Promise', een eerste eerbetoon aan His Imperial Majesty, gevolgd door 'Folly Ranking', waarbij hij een duidelijke boodschap verkondigt van éénheid en respect. Met 'Purify Your Heart' heeft hij nog een heerlijke roots klassieker in petto, om tenslotte voorspelbaar te eindigen met 'Buddy Bye' op de wereldvermaarde Sleng Teng riddim, waarna wij ons naar de DJ Tent begeven voor de set van de
Caravan Disco Allstars.
Negen jaar geleden deden Fonky Tuur, Zim Bambu en Dirty Gomez een geslaagde try-out op de camping van Kokopelli met hun rondrijdende feestcaravan, vijf jaar later stonden ze er voor het eerst mee op de festivalweide, en sindsdien zijn ze niet meer weg te denken op dit West-Vlaamse wereldmuziekfestival. Dit jaar lieten ze hun caravan echter thuis, maar ook aan de decks in tent staan ze garant voor een instant feestje met hun spetterende muzikale cocktail, van Los Callejeros tot 'El Chipiron'!
DJ Dunya slaagt er daarna niet in om de temperatuur in de tent op peil te houden met zijn elektronische beats, en
Cairo Liberation Front blijkt al helemaal een tegenvaller.
Team Damp begint sterk en overtuigend, en mixt in sneltempo oude en nieuwe dancehall dooreen, met hier en daar verrassende remixen en op tijd en stond een new roots classic, maar het Brugse duo met Wally Nesta aan de micro kan de aandacht van het publiek geen twee uur vasthouden. Misschien toch wat meer variatie inbouwen dan slechts een halve minuut 'Rasta We Rasta'?
Het regenweer op zondag zorgde voor een eerder matige opkomst bij
Kosmo Sound (dat naar eigen zeggen één van hun beste concerten gaf) en
London Afrobeat Collective (dansen op "blablabla"), maar bij de plaatselijke
Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia was het al vroeg koppen lopen voor hun éénmalig optreden met
Remork & Karbaka. Verder op de dag stonden onder meer nog
Raggamuffin' Whiteman en
Antwerp Gipsy-Ska Orchestra op het programma om deze eerste gratis editie van Kokopelli in stijl af te sluiten.
Foto: © AntiArt
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
