Bob Marley geëerd in De Centrale

De zeskoppige formatie die heel wat lof oogst voor hun kwalitatieve en originele mix van jazz en dub, krijgt de menigte moeiteloos aan het dansen en tovert de Kelderzaal van De Centrale al vroeg om tot een zwoel dubfeestje, al loopt de keet nooit helemaal vol, volgens velen wegens de inkomprijs voor deze twee bands die men wel vaker, en ook gratis aan het werk kan zien in het Gentse. Voor de gelegenheid brengen ze een eigen interpretatie van Bob Marley's 'Sun Is Shining', zoals alleen Kosmo Sound dat kan, en afsluiten doen ze opnieuw met het Afrikaans getinte 'Ilam', hun nieuwste release op Zephyrus Records, die in maart werd voorgesteld in Charlatan, en waarmee ze voor een perfecte overgang zorgen naar Seekaman.

Net als vorig jaar kon men naar eigen zeggen niemand beter uitnodigen om ode te brengen aan The King Of Reggae; de Gents-Ghanese reggaeband rond de charismatische Stick Of Moses is dan ook niet vies van Marley-covers, en opent met 'One Love', om evenwel meteen daarna het eigen repertoire in te duiken met 'Backyard' en 'Blues Reggae' vanop het debuutalbum 'Truth', waarvan we ook het titelnummer te horen krijgen. Meezinger 'African Farmer' mag natuurlijk ook niet ontbreken, en voelen we ons als bescheiden (biologische) wietkwekers toch enigszins verwant mee.

Met 'Made To Be Rasta' weerklinkt tevens de titeltrack van het tweede album, waarbij Stick andermaal herhaalt dat je geen dreadlocks hoeft te hebben om je rasta te voelen. Het goed onthaalde 'One Father Nation' wordt dan weer de naam van de nieuwste CD, waaruit we onder meer ook 'Love Never Change', 'U Go Dance' en 'Africa Music' geserveerd krijgen. 'Fyah Burn' wordt voor de eerste keer live gespeeld en blijkt meteen een schot in de roos. Seekaman krijgt iedereen in beweging met hun aanstekelijke cocktail van reggae en opzwepende Afrikaanse ritmes, gekruid met twee percussionisten en ons geliefde achtergrondkoortje. 'Someone's Wife' heeft voor ondergetekende binnenkort nog meer betekenis.

Voor een ultiem eerbetoon aan The Legend wordt landgenoot Edward Buadee op het podium geroepen, de frontman van The Skyblasters, die sinds enkele jaren terug (akoestisch) op de planken staan (lees: zitten). Ze zetten in met het mooie 'Them Belly Full', dat naadloos overgaat in 'Get Up Stand Up' en uitmondt in 'Exodus'. Naar het einde toe haalt Seekaman ook hun gekende 'Marley Series' boven, een medley van 'War' ("Seekaman!"), 'Stir It Up', 'One Love' (nogmaals), 'No Woman No Cry' (waarbij Buadee zich spontaan terug aanbiedt), en tot slot 'Redemption Song', dat uitdijt in dansbare highlife.

De aangekondigde DJ Africali haakte last minute af, waardoor de afterparty in het water dreigde te vallen, maar dat was buiten enkele enthousiaste Gentse soundmannen gerekend; zo zorgden de jongens van Value Tuff voor een geïmproviseerde maar meer dan geslaagde dub dance tot sluitingsuur, met één platenspeler, veel bas, en een verassende, hoge mannenstem aan de microfoon. Nice one!

Foto: © Seekaman