Eeksperience in het Leuvense Depot

Even terug in de tijd: 1981 staat in het geheugen gegrift van elke reggaefan. Bob Marley ging voor eeuwig bij Jah op de schoot zitten en liet een immense leegte na. Maar een paar maanden later stonden er twee jonge kerels op het Sunsplash festival in Montego Bay die een nieuw tijdperk zouden inluiden, de ene was Yellowman de andere Eek-A-Mouse.

Het loont de moeite de opname van Eek's optreden te bekijken op YouTube: het publiek staat er verbouwereerd bij; als aan de grond genageld vergapen ze zich aan deze boomlange ghetto youth met zijn ongekende vocale acrobatiek.

"Some sing La-la-la, some sing Wo-wo-wo… me no do dat, me sing bong-gong-geng-geng…"


Eek-A-Mouse heeft als artiest zijn eigen universum gecreëerd. Een geluid dat voordien ongehoord was, een stijl die ongezien was en bovenal ook onnavolgbaar bleek.

Vandaag staat hij haast terug zo scherp als in zijn beginjaren en dat is ooit wel anders geweest. Toen we hem zo rond de eeuwwisseling aan het werk zagen stond daar op het podium een reus met het gabarit van een zwaargewicht bokser. Soms verkleed als Mexicaan, soms in een zwart visnet-marcelleke of "mesh marina" zoals ze het in Jamaica noemen. Maar de jaren hebben hun werk gedaan en van die kolossale spierbundel blijft niet veel meer over.

We hadden ons dus zeker aan enige vestimentaire fantasie verwacht, maar dat hij als Zorro op het podium zou verschijnen zagen we niet echt aankomen. De eerste nummers missen hun effect en we vrezen er een beetje voor. Maar dan ontmaskert hij zichzelf en vuurt met 'Rude Boy Jamaican' een eerste hit af. De zaal reageert enthousiast en Eek raakt beter en beter op dreef. Enkele nummers verder is de tijd gekomen om weed te promoten en dat zorgt voor een bevreemdend moment, want net naast ons wordt een jonge roker de levieten gelezen door de organisatie. En wanneer die gedoofd heeft wat niet had mogen branden, klinkt met 'Ganja Smuggling' het eerste hoogtepunt door de boxen. Het is een geweldige versie en iedereen geniet.

The Mouse is los en de band zorgt voor de perfecte dubs. Met 'Assasinator' en 'Noah's Ark' gaan we op hetzelfde elan verder. Dan neemt hij plagend even afscheid om opnieuw verkleed terug te komen. Geen Zorro-toestanden meer maar een gewaad dat doet denken aan een Oosterse koning. Eek zet meteen het geweldige 'Terrorist In The City' neer. We gaan stilaan naar de climax met 'Hire And Removal', gevolgd door 'Long Time Ago'. Hier neemt hij de tijd om eerst enkele kinderen en nadien andere mensen mee het podium op te trekken. De sfeer is geweldig en de band werkt zich uit de naad. Uiteindelijk volgt met het langverwachte en weergaloze 'Wa-Do-Dem' het orgelpunt van dit concert. Tijdens de outro wordt hij, opnieuw beschermd door een paraplu, het podium afgeleid.

Eek-A\_Mouse heeft in Het Depot een ietwat zwakke start weten om te buigen naar een zeer goed concert met een wervelend slot. Het is en blijft een fenomeen!

Foto's: © Peter Verwimp