Er wordt op dit album duchtig gerecycleerd: 'Speak Softly Love' en 'Everything I Own', twee tracks van Ken Boothe, waren al terug te vinden op zijn solo-Inna De Yard album uit 2017 en 'Ya Ho' van The Viceroys werd al vereeuwigd voor Inna De Yard toen het project nog bij Makasound zat. Ook 'Be Careful', oorspronkelijk van de betreurde Matthew McAnuff, dat live, gebracht door vader Winston samen met Derajah en Var, al voor menig kippenvelmoment zorgde, was oorspronkelijk al terug te vinden op 'Inna De Yard Vol. 2' uit 2008.
Inna De Yard heeft de laatste jaren dan ook een allerminst gemakkelijk parcours afgelegd, want naast de net vermelde Matthew McAnuff, verloor de band ook trombonist Nambo Robinson en moesten ze recentelijk afscheid nemen van gitarist Winston 'Bopee' Bowen. Earl 'Chinna' Smith, die destijds samen met Winston McAnuff het project uit de grond stampte heeft er dan weer vanwege wat we maar zullen omschrijven als "creative meningsverschillen" de brui aan gegeven.
Naast de "hernemingen" zijn op 'Inna De Yard' ook een aantal, weliswaar uitstekende, covers terug te vinden. Zo kiest Kiddus I er zowaar voor om met 'If You Love Me' Edith Piaff's 'Hymne À L'amour' of 'Hymn To Love' in een Inna De Yard jasje te steken, en nieuwkomer Horace Andy gaat voor een reggaeversie van een soulklassieker in de vorm van Bill Withers 'Ain't No Sunshine'.
Voor het eerst zijn er op een Inna De Yard album ook twee vrouwenstemmen te horen en wel die van ex-I Threes stem Judy Mowatt en Jah9, die de krachten bundelen voor een Inna De Yard versie van Mowatt's grote solohit 'Black Woman'. Zowel Winston McAnuff als Cedric 'Congo' Myton kiezen voor een eigen klassieker, de eerste in de vorm van 'Malcolm X' en de laatste met een Inna De Yard versie van Congos-hit 'Fisherman' (hier 'Row Fisherman'), al willen we hier het minder bekende 'Rebellion In Heaven' toch ook even vermelden, en bij de jonge garde horen we tenslotte nog ex-Pentateuch frontman Kevor 'Var' Williams die mag afsluiten met het intieme 'Live Good' en Derajah met 'Tribute To My Sista', een ode aan zijn zus die in tragische omstandigheden om het leven kwam (het origineel is terug te vinden op Derajah's solodebuut 'Paris Is Burning' uit 2011).
Opnieuw een oerdegelijke zij het iets minder verrassende Inna De Yard compilatie!
Inna De Yard is op zaterdag 29 juni live te zien op
Couleur Café!