Various Artists - Step Forward Youth: Roots Masters From The 'Punky Reggae Party' (Greensleeves)

Regisseur Don Letts draaide vorig jaar nog 'Two Sevens Clash: Dread Meets Punk Rockers', een documentaire over hetzelfde thema, en dit 36 tracks tellende dubbele compilatiealbum mag u gerust als een leuke bijhorende reggaesoundtrack beschouwen.

De eerste kiemen van de symbiotische relatie tussen punk en reggae zijn eigenlijk terug te voeren naar de vroege jaren zestig van de vorige eeuw, toen Britse Mods (jongeren uit de arbeidersklasse die zich gingen onderscheiden vanwege hun muzikale smaak, maar ook door de manier waarop ze zich gingen kleden - maatpakken en parka's - en de scooters waarop ze zich verplaatsten) massaal Amerikaanse rhythm & blues begonnen te importeren en na te spelen, maar ook ska en rocksteady (of Blue Beat zoals de genres in het Verenigd Koninkrijk genoemd werden vanwege het gelijknamige label waarop veel van de releases verschenen). Tegen het einde van de jaren zestig moeten de Mods plaats ruimen voor de skinhead-subcultuur die zich afzet tegen wat zij beschouwen als de burgerlijke hippiebeweging van die tijd en verbroedert met de rude boy subcultuur van de Jamaicaanse immigranten in het Verenigd Koninkrijk en naast ska en rocksteady behoren ook dub en reggae tot de geprefereerde muziekgenres van de skins.

Vanaf het midden van de jaren zeventig duikt dan de punkcultuur op, gekarakteriseerd door jongeren die zich in hun kledingstijl en muziek stevig afzetten tegen de gevestigde orde. En hoewel die scene op het eerste zicht weinig gemeen had met de uit Jamaica overgewaaide reggae sound kwam het algauw toch tot een symbiose. Muziekjournalist Michael de Koningh en auteur Marc Griffiths vatten het in de liner notes bij 'Step Forward Youth' mooi samen: "One of the most interesting developments in the music during 1977 was the crossover between reggae and punk/new wave. Although light years apart in terms of sound, the two had much in common. Both genes were classified as "underground", and were rebellious and anti-establishment in content. The punks and the Rasta's formed part of the great dispossessed, and were drawn together as a result. Both types of music often came to the market by way of DIY, cottage-industry-type labels, produced on shoestring budgets and a flying-by-the-seat-of-their-pants philosophy. In 1979 reggae band Misty In Roots signed punk rockers The Ruts to their People Unite label, a perfect example of this ethos. And, like punk, reggae received little airplay. There was a hardness and "reality" inherent in both genres, and a complete lack of any hype or commercialization in their promotion.".

De twee subculturen vonden elkaar bovendien in hun afkeer van racisme. Michael de Koningh en Marc Griffiths: "Further bonds between reggae and punk came about as a result of the rise of the right wing National Front during the late 1970s, as black and white united to join forces against fascists on the march. The Rock Against Racism movement was very much the vibe of 1978, when punk bands shared the bill with reggae acts like Aswad, Steel Pulse and Misty at many a RAR benefit gig.". We zouden hier nog lang kunnen doorgaan (Patty Smith die Tappa Zukie's debuutalbum heruitgaf op haar Mer label, Sex Pistols-frontman Johnny Rotten/John Lydon die in 1978 samen met Virgin Records-baas Richard Branson naar Jamaica trok om er de ene na de andere reggae-act te tekenen, Dennis Bovell die het debuutalbum van punk-meidentrio The Slits produceerde, of nog Don Letts die als deejay in de legendarische Londense punk-club The Roxy roots reggae draaide tussen en na optredens van punkbands als The Clash, Billy Idol en The Heartbreakers), maar daarvoor verwijzen we u graag naar de uitgebreide liner notes van Harry Hawks.

De hele symbiose werd natuurlijk gekristalliseerd in Bob Marley's 'Punky Reggae Party', ook al uit 1977, en helaas niet terug te vinden op deze compilatie, maar in de tracklist van 'Step Forward Youth' een hoop meer dan terecht grijsgedraaide reggaeklassieker uit Jamaica en het Verenigd Koninkrijk, gaande van Augustus Pablo's 'King Tuby Meets Rockers Uptown' en Lloyd Parks' 'Mafia' over Junior Byles' 'Fade Away' en Dillinger's 'Cokane In My Brain' tot natuurlijk Culture's 'Two Sevens Clash', maar ook enkele minder bekende en/of wat vergeten pareltjes zoals 'The Black Starliner' van Reggae Regular, 'Police & Youth In The Grove' van het illustere Have Sound Will Travel, de originele versie van 'Guess Who's Coming To Dinner' door Michael Rose voor hij bij Black Uhuru zat, of nog 'Rebel' van de Barry Ford Band. Meer dan twee uur puur genieten van 36 'Roots Masters From The 'Punky Reggae Party''!