In de tracklist onder andere nummers als 'Narcissist' of het weinig aan de verbeelding over latende 'Son Of A Bitch', waarin de zanger fulmineert tegen het beleid en de figuur van de huidige president van de Verenigde Staten. Cynisch maar terechte kritiek is '41 Shots', een ode aan de Guineese migrant Amadou Diallo die in 1999 met maar liefst 41 schoten om het leven gebracht werd door de NYPD, die hem verkeerdelijk (!) aanzagen als een gezochte verdachte in een verkrachtingszaak: "41 shots to kill Diallo, 50 odd shots took Bell's tomorrow, only 2 to bring a lion down, we must be the toughest beast in town!".

U gaat ons hier niet horen beweren dat er muzikaal wat schort aan 'To All My Relations' - Taj verwerkte in de nummers op dit album alles van nyahbinghi (opener 'You & I'), over one drop ('All Tears Flow', 'What Do You Believe In') en ska ('One Little Spark') tot zelfs wat Indiaanse pow wow drums voor 'Standing Rock' (een muzikaal hart onder de riem voor de activisten die protesteren tegen de aanleg van  de Dakota Access Pipeline die deels door het Standing Rock reservaat van de Lakota zou lopen, in 2015 nog gevetood door President Barack Obama, maar in 2017 teruggedraaid door Trump) en enkel akoestische gitaar in de bolero-achtige afsluiter 'Bullet From A Gun' - maar dit is gewoon zo één van die albums waarbij het vooral om de teksten gaat en wordt haast perfect samengevat in opener 'You & I': "The world outside your window isn't fixed, and you and I have got to coexist.". Taj Weekes levert met 'To All My Relations' zijn beste album tot nog toe af!