Winston McAnuff & Fixi - Big Brothers (Chapter Two Records/Wagram)

Eigenlijk is dit album ontstaan nadat Winston en Fixi in december van 2015 een oudejaarsavond organiseerden voor de in Frankrijk gestrande transmigranten, waarbij elke twee uur opnieuw het nieuwe jaar werd ingezet, steeds in een andere taal en synchroon met een andere tijdzone. Ook de tien nummers op 'Big Brothers' zijn een caleidoscoop aan stijlen geworden, van de Cubaanse invloeden in opener en titelnummer 'Big Brother', over de funky accordeonakkoorden van Fixi in 'I Cam I Saw' (meteen één van de hoogtepunten in de tracklist) en de gospelinvloeden in 'Think', waarin McAnuff het heeft over zijn persoonlijke credo: "Think, observe and listen!", het pad dat naar wijsheid zou moeten leiden, tot de folkpop van 'Black Bird' en de disco meets hip-hop van 'One Note', waarin de Portugees-Angolese rapster Pongo voor een extra dimensie zorgt. Nogmaals, neen, dit is geen reggaealbum, maar de vaak sociaal geïnspireerde en spirituele lyrics van Winston ademen toch de geest van het genre. Meer dan geslaagde fascinerende cross-over van twee muzikale broeders die bewijzen dat leeftijd, ras en afkomst echte muzikale broederschap absoluut niet in de weg moeten staan.