VRIJDAG
"Sensimilia is the Healing of the Nation!", laat
Black Omolo optekenen, en dat is tevens de bijnaam van
King Shiloh Soundsystem uit Amsterdam, dat op vrijdag de festiviteiten mag openen. "Free up the ganja!", voegt vaste
MC Ras Lion eraan toe, ter inleiding van een volgende, snoeiharde stepper, hét handelsmerk van
Bredda Neil en co: "Stepping out of Babylon!" In vergelijking met vorig jaar is er slechts één outdoor stage, binnen in de Rockerill zijn nu drie ruimtes in gebruik, met
Blackboard Jungle,
Agobun (enkel vrijdag) en
Indica Dubs als hosts. Die laatste beukt er meteen stevig in met een remake van Beverly Williams' 'Sufferation' (nu schrijf ik het juist) door Uhuru Sound, met de stem van Hannan. Voor onze nodige portie roots moeten we bij het Noord-Franse Agobun zijn, of hun landgenoten van Blackboard Jungle natuurlijk: "Roots rock reggae, Blackboard Jungle a play!"
Onder het motto "practice what you preach" steekt
Anthony B ostentatief een spliff op en zorgt prompt voor een 'Higher Meditation'. "Ganja fi bun!", schreeuwt de Jamaicaanse boboshanti op de Last Warning riddim; een thema dat wel vaker terugkeert. Gelukkig geen lyrics over battyboys (meer), "baldheads" en "porc eaters" krijgen wel een veeg uit de pan. Enkele omstaanders kijken vreemd op wanneer hij een shout out doet naar de "Bomboclat family", maar hij doelt natuurlijk op de aanwezige Mikey G en het overige team van het gelijknamige festival in West-Vlaanderen, dat vorige week plaatsvond op het strand van Zeebrugge, met een door Reggaebus gerunde Dub Beach, zo leggen we hen snel uit.
De energieke Anthony dompelt zijn fans helemaal onder in een (gloednieuwe) 'Rub A Dub Party', en hanteert gekende reggae vocals als 'Run For Cover', 'Intercom' en 'Wake Up And Live' om de menigte te laten meezingen, maar ook hits uit de hoogdagen vallen ons te beurt, waaronder 'Freedom Fighter' en 'Lava', met ruimte voor a capella en maar weinig momenten van verbale stilte. Het is een plezier om de new roots held eens op sound system aan het werk te zien, de plaats waar het voor de meeste reggaeartiesten ooit begon, en waarnaar ze met mondjesmaat lijken terug te keren. "Rub a dub music, we have to keep it alive, it's part of our culture!"
Van een heel andere orde zijn
Iseo & Dodosound, twee hipsters uit het Baskenland, die hun show voor het eerst in België komen opvoeren, en ongetwijfeld niet voor het laatst. Met een zwoele stem en eenvoudige maar rake teksten verovert Iseo alle harten, terwijl producer Dodo(sound) zijn tracks (en de vocals) ter plaatse opsmukt met allerhande effecten en geluiden. We onthouden een eigen interpretatie van 'Chan Chan' (Buena Vista Social Club), maar dat we na een halfuur alweer op het programma kijken, verraadt dat ze onze aandacht niet kunnen vasthouden; met The Mousehunters (live blazers) erbij waren we wellicht langer blijven staan.
"Give thanks and praises to Jah!" Met zijn (steeds zorgvuldig opgehangen) vlag van Haile Selassie aan de muur (op den duur lijken ze wel één en dezelfde figuur), richt
Jah Shaka een eerste gezang tot god op de dub van 'Jahoviah' (Danny Red), één van de vele vaste waarden in zijn set, net als 'Praise Ye Jah' van Sizzla en 'The Vibe' van Ramon Judah, na de onvermijdelijke ode aan Bob Marley uiteraard. Geliefkoosde producers als King Alpha en Moa Anbessa mogen natuurlijk niet ontbreken, met flarden van 'Jahoviah' (Twinkle Brothers) over de instrumental van 'Jah Jah A Di Best'. Op tijd en stond grijpt hij terug naar roots klassiekers als 'Hard Times' van Pablo Gad, 'Jah Can Count On I' van Freddie McGregor en 'Jah Jah Dreader Than Dread' van Linval Thompson. Niets nieuws onder de zon dus, met erg weinig exclusief materiaal, maar we staan toch weer met z'n allen heerlijk te dansen, en niemand die er om maalt dat de plaat af en toe overslaat.
Het is soms moeilijk kiezen, zo vangen we slechts een glimp op van
Stand High Patrol met
Pupajim ('Business Of War') en moeten we
Dub Dynasty aan ons voorbij laten gaan, want ondertussen serveert
Crucial Alphonso een "original dubwize selection" (dixit
Missing Link), met onder meer een nieuwe versie van zijn 'Writings On The Wall' (featuring Formula), een door hem gemixte riddim van Asham (original Blackbird Sound dubplate), en een Unlisted Fanatic productie genaamd 'Legacy' (in samenwerking met Russ D), die
Juli Jupter opfleurt met 'Forever Loving Jah', onder het goedkeurend oog van Black Omolo.
ZATERDAG
Het Zuid-Afrikaanse
Kebra Ethiopia herinnert ons niet alleen aan all-time favourites als 'Binghi Man A Come' van Michael Rose, of de (haast volledige) Liberation riddim, maar vestigt ook de aandacht op "real revolutionaries" met 'Free Mandela' van Yami Bolo, een 7inch die ik daarna op de kop tikte bij Kingstep, één van de vele vinyl shops op het buitenplein, naast onder andere I-Topia en Binghi Max. Bij de eetstandjes zijn braadworsten, frieten en noedels verkrijgbaar, maar weinig gezonde noch vegetarische alternatieven, en ook op ecologisch vlak is er nog heel wat werk, te beginnen met het plaatsen van (voldoende) vuilbakken om afval netjes te sorteren.
Aba Shanti speelt eveneens buiten op het uitstekend klinkende
Lion's Den Soundsystem uit Duitsland, en opent mooi met 'The Devil Must Have Made You' van Earth & Stone. Terwijl andere grootheden uit de UK als King Earthquake en Kibir La Amlak opmerkzaam staan toe te kijken, kan Aba ons wederom erg bekoren met zijn unieke platenkeuze en onvermoeibare chantings: "Jah will never let us down!" Een zwarte dame vraagt me terloops of ik ook wel eens: "Jah Rastafari!" meeroep, en zegt dat ze dat zelf nooit doet, een betoog afstekend over de wandaden van Haile Selassie in Ethiopië. Ik antwoord dat het voor mij niet zozeer gaat om de personencultus rond hem, maar wel over peace, love & unity, zoals de Rastafari-beweging mij geleerd heeft via reggae, de muziek waar we zo van houden.
Het lijkt aanvankelijk een beetje ondankbaar voor Indica Dubs en zijn gasten, omdat de middelste zaal hoofdzakelijk als passage lijkt te fungeren, maar op zaterdag blijft er toch heel wat volk hangen (hoe kan het ook anders) voor het Belgische
Forward Fever, "in togetherness" met
Idren Natural. Vanzelfsprekend krijgen we heel wat nieuwe creaties te horen van de hand van
Dello (die in de studio nauw samenwerkt met Indica), onder meer een sterke tune met Kenny Knots, die terecht teruggehaald wordt: 'Standing Firm'.
Net als op Dour festival tovert de Italiaanse
Sista Habesha vervolgens een gesmaakte selectie uit haar CD-map, geruggensteund door Aba Shanti aan de knoppen, en
Arkaingelle (die voor de allereerste keer 'Reflections' brengt op een kersverse track van Unlisted Fanatic) en
Joshua Hales on the mic. Zij verschijnen opnieuw bij
Conscious Sounds meet I David, aan de zijde van
Culture Freeman, maar de opvallendste live act is zonder twijfel het door
Kibir La Amlak gebackte
Dawta's Of Iyah, drie Braziliaanse meiden die rappen op dub in het Portugees en Engels, niet altijd even verstaanbaar maar hoe dan ook een historisch moment, aldus operator
JT. "A Luta Continua!", oftewel: "The struggle continues!"
Blackboard Jungle ontvangt vandaag
King Earthquake, die zijn naam weer alle eer aan doet, en
Vibronics, dat de keet op z'n kop zet met 'R.A.S.T.A.F.A.R.I.' vanop het eigen Scoops label, waarop
Madu Messenger zinspeelt door "V.I.B.R.O.N.I.C.S." te spellen op de version, en
Steve Vibronics het onderste uit zijn effectenkast haalt. De Fransen sluiten dit keer zelf af, en doen dat niet onopgemerkt met een live blazerstrio, waaronder de alomtegenwoordige
Rootsman Sax. Hun sound system moet even wijken voor de live set van het zeer populaire
Panda Dub, wiens "strong shit" wij nog moeilijk kunnen definiëren, maar de talrijke opkomst verklaart wel waarom hij samen met Jah Shaka bovenaan de affiche prijkt.
Met daarnaast ook
Mahom,
Dub Engine en de zogenaamde raggatek van
Vandal, is de Franse scene goed vertegenwoordigd op Reggaebus, maar wij vragen ons luidop af wat deze acts nog met reggae te maken hebben; anderen bezorgen ze dan weer de ultieme extase. Het lijkt hand in hand te gaan met een toenemende (hard-) drugscultuur, waarbij op een bepaald uur maar weinig mensen niet onder invloed lijken te zijn van coke, speed of één of andere pil. We waren dan ook al vertrokken toen het incident met Indica Dubs zich voltrok, en weten niet wat er allemaal aan vooraf is gegaan, maar dergelijk geweld is absoluut ontoelaatbaar, en strookt evenmin met de (eerder aangehaalde) waarden waar reggae voor staat. Franck/François De Staercke van Reggaebus bood via een officieel Facebookbericht meteen excuses aan en distantieert zich volledig van de fysieke aanval (en de persoon in kwestie), maar het kwaad is geschied, en het internet meedogenloos...
Foto's: © Reggaebus - Maruz
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
