





Het Engelse
Jah Tubby's World System kreeg de eer om de hele vrijdagavond voor zijn rekening te nemen, met de vocale ondersteuning van
Dixie Peach en
Gregory Fabulous. Over hun memorabele passage in 2006 geraken de fans van het genre nog steeds niet uitgepraat, dus keken we met hoge verwachtingen uit naar deze avond. Die werden moeiteloos ingelost, al zag dat er eerst wel even anders uit. In tegenstelling tot vorig jaar, toen de zware bassen van Word Sound and Power de hele wei overstemden, werd er in het bos deze keer duidelijk meer rekening gehouden met de andere podia. Toen we iets voor tienen het terrein gingen verkennen (en ons verbaasden over de hekken rond het dubbos), speelde
King Simeon nog een rustige warm-up set. Ondanks zijn uitstekende selectie rootsreggae, keken we met gretige ogen vol bashonger naar de twaalf scoops. Naarmate de avond vorderde verzamelden zich steeds meer luidsprekerknuffelaars rond de drie stacks met speakers, en voerde sound operator Keith langzaam de druk op. Rond middernacht vierde Keith eindelijk de teugels van zijn versterkers die briesend in hun rek stonden te wachten, en werd het bos ondergedompeld in een moddervette bas van het grofkorrelige soort. De speaker box massive sprong wild op en neer, en als volleerde volksmenners zweepten Dixie Peach en Gregory Fabulous het publiek beurtelings op. We hoorden onder andere een stepperversie van Dennis Brown's 'Three Meals A Day', met een overweldigende baslijn die er bij elke nieuwe cut een beetje harder in hakte. Het was een welkome afwisseling om verschillende stijlen de revue te horen passeren. Sommige dubheads gingen lopen toen een goede portie Sleng Teng uit de boxen knalde, of een steppercut van Eurythmics' 'Sweet Dreams'. Wij genoten er echter met volle teugen van en zakten steeds dieper weg in basmeditatie, al leek het in de kleine cirkel tussen de speakertorens bij momenten op een plakkerige sauna. Gregory Fabulous bleef onvermoeibaar flowen en Dixie Peach reeg de classics aan elkaar. Bij de live gezongen soundclash evergreen 'Slaughter' wisten we het zeker: deze veteranen laten een spoor achter van dode soundboys. Nobody test Tubby's. Om 3 uur werd er afgesloten met de laatste release op het Jah Tubby's label, 'Mass Destruction' van Maasai Warrior. Een laatste allesverpletterende bassdrop deed het bos als één man opspringen. Jah Tubby's kwam, zag en overwon.
Zaterdag was de host van dienst het Franse
Blackboard Jungle, stilaan oudgedienden bij Reggae Geel. Zoals we gewend zijn van deze crew stonden ze met hun 18 scoops weer garant voor kristalhelder geluid en diep grommende bassen. Er was al vroeg op de dag vuurwerk te zien, met dank aan openers
High'r Ites. De Leuvense soundsystempioniers die 14 jaar geleden begonnen als boxdragers van Soul Remedy stonden voor de tweede keer sinds 2010 op de line-up. Selectors
Oneness,
Mr Jones en
Rubi Roots waren niet van plan om het rustig aan te doen, en dat was er aan te merken. Na een stevige selectie rootsmaxi's ging het tempo snel omhoog en liet
MC Messenjah zijn flow stuiteren over een wild stompende baslijn. Een speciale vermelding voor deze top-MC, gekend van dancehallcrew Team Damp: moeiteloos pikte hij in op de lyrics uit Oneness' selectie en freestylede minutenlang over de dubversies. Het zoveelste bewijs dat er mooie dingen gebeuren als de hokjes tussen de genres overschreden worden: brullende baslijnen en een dancehallflow vonden elkaar en de optelsom was puur vuur. In hun laatste uur ging High'r Ites voor unreleased dubs van oude getrouwen zoals Unlisted Fanatic en Dubtronics, en herkenden we van de vorige avond een loodzware Jammy's cut van Junior Delgado's classic 'Storm Is Coming'. Was dit voor High'r Ites nu de comebacksessie, of net hun afscheid van Reggae Geel? Backstage hoorden we waaien dat deze heren een dagje ouder worden en denken aan afbouwen. Van dat ouder worden hebben wij niets gemerkt, dus doen we hierbij een warme oproep aan promotors overal te lande om verleidelijke aanbiedingen in die mailbox te blijven gooien.
Na zoveel geweld ging het tempo heel wat omlaag voor een portie lome roots van eigen makelij, die wonderwel paste bij de drukkende hitte. De Antwerpse producer
Kingston Echo werd ondersteund door
Missing Link en
Juli Jupter, leden van zijn band Spellbreakers, die we toevallig eerder deze week al aan het werk zagen. We hoorden onder andere 'Who Feels It Knows It', hun eerste 12inch single. Daarnaast werden we getrakteerd op het nagelnieuwe 'The Well Runs Dry' en 'Purification Song', dat live gezongen werd door Juli. Af en toe vroegen we ons af of een crew die zoveel muzikaliteit in huis heeft en een vintage geluid hoog in het vaandel draagt niet beter tot zijn recht zou komen op een live podium, maar dat kon de pret niet drukken.
In de vooravond nam oudgediende
Dougie Conscious het na een korte set van host Blackboard Jungle over met een set UK dubs in zijn gekende stijl. Niets wereldschokkends, wel oogjes toe en genieten. Het optreden van
Mad Professor met
Lee Perry hebben we aan ons voorbij laten gaan: de innerlijke mens riep en bij het hoofdpodium bleven we plakken bij Protoje. Van een Perry-fanaat hoorden we dat het fantastisch was, van een sound system-fanaat dat hij niet begreep wat de meerwaarde is van Perry's onverstaanbare gebrabbel. De waarheid ligt vermoedelijk - zoals altijd met Perry - ergens in het midden.
Blackboard Jungle nam het over en toonde met een brede set nieuwe releases weer hoe hard het werkt voor deze scène, waarna het de beurt was aan
Jah Shaka. Het was al drie jaar geleden dat de Zulu Warrior op de gewijde grond van het bos mocht afsluiten, en dat deed de onbetwiste koning van de dub zoals gewoonlijk in stijl. Geen verrassingen voor de kenners, maar wel een oerdegelijke set die niemand onberoerd liet. Na een loodzware dubplate ("When Shaka come! When Shaka come!") vond de security het welletjes geweest en werden de speakers het zwijgen opgelegd. Wij gingen voldaan naar huis en onthouden Shaka's woorden: "Tell the little children about their history. Tell them about integrity, about morality, but first of all, tell them about JAH! Rastafari!"
Foto's: © Andreas Peeters