DONDERDAG
"Are you ready for reggae music?", vraagt
Hollie Cook zich af op de main stage, nochtans een genre dat op Dour stilaan in de vergeethoek dreigt te geraken (de Dub Corner even buiten beschouwing gelaten), maar het mooie aan Dour is juist het altijd uitgebreide en gevarieerde programma, dat ons de uitgelezen kans biedt om nieuwe bands en genres te ontdekken, of artiesten aan het werk te zien waar we nooit speciaal een ticket voor zouden kopen, denk bijvoorbeeld aan
Joey Bada$$, die voor een uitgekookte menigte staat te rappen, of de jonge Canadezen van
BADBADNOTGOOD die zelden teleurstellen, naast topshows van Soulwax, Mogwai en Fatima Yamaha.
De dochter van Sex Pistols-drummer Paul Cook bestrijkt een hele waaier aan stijlen die ze zelf graag omschrijft als tropical pop. Heel erg bekend met het werk van de Londense zijn we niet, maar we herkennen toch 'Postman' en 'Looking For Real Love', dat uitmondt in een prachtige, lang uitgesponnen dub. Deze nummers komen uit haar album 'Twice', maar op Dour komt ze voornamelijk haar nieuwste plaat promoten, genaamd 'Vessel Of Love', waaruit ze onder meer 'Ghostly' en 'Together' brengt. Hollie staat complexloos te zingen en bouwt een goede interactie op met het publiek, daarbij niet verlegen om een blikje Jupiler uit de backstage open te trekken op het podium. Niet zeker of Prince Fatty mee achter de knoppen stond, maar de bas wordt meer dan eens fel geaccentueerd door de geluidsman, de verstaanbaarheid van de vocals soms ten spijt, maar hoe dan ook een goeie performance van een beloftevolle jonge vrouw.
Uiteraard begeven we ons daarna ogenblikkelijk naar de Dub Corner, waar de aanwezigen klaargestoomd worden voor Reggaebus Festival, dat voor het tweede jaar op rij plaatsvindt in de Rockerill in Charleroi op vrijdag 31 augustus en zaterdag 1 september. Wanneer we de gezellige en altijd sfeervolle uithoek van het terrein op donderdag bereiken - met zowat de enige shelter ter verpozing op het hele festival - horen we de Brusselse
Black Magic Plastic enkele new roots riddims aan elkaar hechten, met onder meer 'All That Children' van Anthony B, alvast een voorsmaakje voor diens komst naar Reggaebus Festival, waar de Jamaicaanse reggaeheld op sound system zal optreden, een nieuwe trend in de dub scene de laatste jaren, en een bewijs dat beide stijlen (en continenten) steeds meer met elkaar verbonden geraken. Met onder meer 'Daniel' van Prince Alla, 'False Rasta' van Naggo Morris, 'Plastic Smile' van Black Uhuru en 'Blood Dunza' van Johnny Clarke, serveert het Gentse duo van
Unification Soundsystem ons vervolgens naar goede gewoonte een roots selectie die we erg kunnen pruimen, net als de chantings van Marie Bogaert uiteraard, maar de platenwissels zijn soms wat rommelig en niet altijd in de juiste snelheid, tot spijt van wie het benijdt.
Blackbird telt dubbel zoveel selectors, met een enorme variëteit aan tunes en era's tot gevolg, van early rocksteady tot temporary dub, meteen ook de grote sterkte van dit Antwerpse collectief. Naast de vocalisten natuurlijk, met
Missing Link als stamvader, die hier eveneens als operator ageert, en zijn levensgezellin
Juli Jupter uit Brazilië, die steeds actiever wordt in de Belgische dub scene, met recentelijk twee eerste releases:
'Do Good' op het label van Dub-Up HiFi, en
de eerste EP van haar nieuwe band Spellbreakers, die ze op overtuigende wijze live komt voorstellen: "Who feels it, knows it!".
Spliff Well Fat neemt even de rol van Missing Link over en zweept het publiek op door hen 'Rasta We Rasta' van Danny Red te laten meebrullen, wat we ondertussen een klassieker mogen noemen. Wegens onverdeeld succes wordt deze Forward Fever productie binnenkort overigens opnieuw uitgebracht als 7inch op het Ababajahnoi label van Danny Red zelf.
VRIJDAG
De Italiaanse
Sista Habesha brengt de jonge, uit Guyana afkomstige
Arkaingelle mee, die beschikt over een zeer zachte doch militante stem, en de gelegenheid krijgt om zijn hitje 'Igh Shield' voor te stellen. We herkennen meerdere nummers van Afrikan Simba (o.a. 'Hail H.I.M.') en de op dit moment erg populaire Fikir Amlak. Een geweldige combinatie met een sterke selectie, benieuwd of ze kunnen bevestigen op Reggaebus festival!
Alpha Steppa wordt op zijn beurt vergezeld door zanger
Nai-Jah. De jonge, getalenteerde producer uit Engeland zou je op basis van zijn uiterlijk evengoed in de Red Bull Elektropedia Balzaal kunnen verwachten, maar niets is minder waar, als zoon en neef van Alpha & Omega, waarmee hij samen Dub Dynasty vormt (eind augustus eveneens te gast op Reggaebus). Hij speelde voor de tweede keer op Dour, vooral veel eigen producties, die ons echter niet altijd konden vasthouden.
"Do remember where this culture and this music come from!", waarschuwt de Brit het jonge Dour-publiek nog, alvorens hij het pas effent voor de "pioneers" van
Channel One. Die worden kort ingeleid door Reggaebus Soundsystem met 'The Lion & The Lamb' vanop hun Channel One label (Prince Jamo feat. Sista Moni & Don Fe; 2015), waarna
Mikey Dread aan de wheels of steel verschijnt en verrassend opent met 'Tell Me Who' uit het prachtige album 'Awakening' van Spiritual, gevolgd door 'Forever Loving Jah' van wie anders dan... Verder horen we Luciano, 'Repatriations' van Keety Roots, 'Calling For Dub' van Danny Red en een top tune van Daweh Congo, voor hij een versnelling hoger schakelt met UK Principal's 'Mistry Babylon'. Geleidelijk aan komt vaste
MC Ras Kayleb meer en meer in het stuk voor, en ook Arkaingelle mag nog even komen meedoen. Hoewel we Channel One al enorm vaak gezien hebben, staan ze steeds garant voor een uitstekende selectie, we kijken alvast uit naar de marathonsessie op hun eigen soundsystem op Irie Vibes volgende week!
Tussen de set van Channel One door is het verzamelen geblazen bij The Last Arena voor
Protoje. Heel erg keken we daar niet naar uit, aangezien de jonge Jamaicaan jaarlijks wel een keer of vier naar ons land afzakt, maar Protoje heeft net een nieuw album uit, genaamd 'A Matter Of Time'. Daaruit brengt hij het ijzersterke 'Blood Money', 'No Guarantee' feat. Chronixx en 'Truths & Rights' featuring Mortimer. Verder speelt hij zijn bekende hitjes 'I&I', 'Resist Not Evil', 'Ras Tafari' en 'Who Knows', naast de combo's 'Rasta Love' (feat. Ky-mani Marley) en 'Sudden Flight' (in samenwerking met Jesse Royal & Sevana). 'Kingston Be Wise' wordt voor de gelegenheid omgedoopt tot 'Belgium Be Wise'; de vaste gitarist van de Indiggnation band droeg overigens een shirt van de Rode Duivels. Protoje heeft op Dour opnieuw vele harten veroverd en daar kunnen wij alleen maar blij mee zijn. De nieuwe generatie reggaeartiesten, met ook nog Kabaka Pyramid, Chronixx, Jah9 enzovoort, is goed op weg om de wereld te veroveren en reggae een nieuw gezicht te geven.
Wie dacht dat
Mad Professor &
U-Roy effectief een gezamenlijke show zouden brengen, kwam bedrogen uit. Tijdens het eerste uur wordt U-Roy ingeleid en gebacked door
Joe Ariwa, zoon en tegenwoordig vaste sidekick van Mad Professor, en krijgen we hier en daar iets te horen uit het album 'Old School Dubs' dat de drie samen opnamen in 2011. De ondertussen 75-jarige oervader van alle deejays lijkt nog steeds in topvorm en toast er op los met 'True Born African' op de dub van Audrey's 'English Girl'. Zo gaat het verder op de B-kanten van 'Stop That Train', 'The Tide Is High' en 'Soul Rebel', nummers die hij meestal ook met live band brengt. Mad Professor wordt daarna door zoon Joe Ariwa aangekondigd met 'You Don't Love Me (No No No)', en pakt uit met enkele onmiskenbare paradepaardjes van eigen makelij, zoals 'Three Meals A Day' (Dennis Brown) door Luciano en 'Telephone Love' van J.C. Lodge. Altijd een eigenzinnige platenkeuze van de dubmaster, met meer uitstapjes naar dubstep en andere afgeleiden van reggae dan ons lief zijn, maar met drum & bass remixes van 'Welcome To Jamrock' en 'Champion' van Buju Banton zet je het Dour-publiek wel naar je hand. Hetzelfde kan gezegd worden over de rechttoe-rechtaan-dub (als we dat zo mogen bestempelen) van het Franse
Kanka.
ZATERDAG
Zaterdag begint uitermate mooi met een legende op het hoofdpodium: mister
Ken Boothe. Strak in het pak steekt hij van wal met een prachtige ode aan Rastafari op een nyahbinghi ritme. Ook deze man is ondertussen ruim zeventig, en op deze gezegende leeftijd slaat zijn stem af en toe over, maar hij geeft nog altijd het beste van zichzelf, met achtereenvolgens de meezingers 'Set Me Free', 'The Train Is Coming', 'Speak Softly Love', 'Everything I Own', 'Crying Over You' en tot slot een prachtige versie van 'Is It Because I'm Black'. Ondanks dat hij nog veel nieuw materiaal uitbrengt, krijgen we daar jammer genoeg weinig van te horen, uit onzekerheid of uit angst voor de reactie van het publiek? Met de status die Ken Boothe geniet, hoeft dat absoluut niet.
Energieker gaat het er intussen aan toe in de Dub Corner bij
Maasai Warrior. Een heerlijke remake van Bob Marley's 'Jamming' is ons deel, en een schreeuwerige MC die heel wat pull ups aankondigt, op dubplates van Joseph Lalibella en Macka B: "Are you Ready?". Klaar zijn we alvast voor
Dubkasm, dat enigszins onthoofd is door de afwezigheid van Digistep, maar de immer bescheiden
DJ Stryda zorgt zonder hem toch voor zowat de boeiendste set van het weekend, en eert zijn kompaan meteen met sax versies van 'Satta Massagana' en 'Promised Land'.
Solo Banton is wel van de partij en tilt het geheel al snel naar een "higher level" op de ondergewaardeerde 'Emotions' riddim met 'Are you Ready?'. Op de version van een kersverse King Kong dubplate, opgenomen in de studio van Reality Shock, legt hij uit dat 'Banton' "full of lyrics" betekent, en demonstreert andermaal wat hij in zijn mars heeft. 'Walk Like Rasta' krijgt een ska-jasje, dubplates zijn er van Danny Red ('Jahoviah') en natuurlijk het eigen 'Victory', tot meermaals toe gesmeekt door een uitzinnige fan.
ZONDAG
Voor de derde dag op rij jaagt een verschroeiende zon ons vroegtijdig uit de tent, maar zo zijn we getuige van misschien wel de beste band van het weekend:
Black Flower, de "dubwize" ethiojazzband rond Nathan Daems (ex-Ionyouth). We wanen ons zowaar in een echte woestijn, op het ondertussen kurkdroge en stoffige terrein, een paar kilometer van waar het festival vroeger plaatsvond. De terrils van de steenkoolmijnen uit de streek lijken plaats gemaakt te hebben voor "les éoliennes", de talrijke windturbines die symbool staan voor de moderne energie-industrie in de Borinage, op een beugscheut van de grens met Frankrijk. Heel wat zuiderburen worden vanzelfsprekend naar Dour gelokt, en dat is vooral te merken op zondag, wanneer zij in groten getale neerstrijken aan The Last Arena om de finale van het WK voetbal op groot scherm te volgen, en de Coupe du Monde schroomloos binnen te halen.
Wij laten ons nog even mee glijden op de digitale dubtonen van
Legal Shot met
Mr. Williamz, maar
Jah Shaka laten we deze keer links liggen, er volgen deze zomer nog voldoende herkansingen, met achtereenvolgens Reggae Geel, Rototom Sunsplash en Reggaebus festival. Zijn set valt wel volledig te herbekijken via de Facebook-pagina van Dour festival, net als alle andere sessies in de Dub Corner trouwens. Naast de reeds vermelde namen, tekenen op
Reggaebus Festival in Charleroi ook
King Shiloh,
King Earthquake en
Aba Shanti I present, evenals
Panda Dub,
Iseo & Dodosound,
Ondubground en many more. Lijstduwers zijn onder meer
Forward Fever met
Idren Natural,
Crucial Alphonso featuring
Missing Link, en
Conscious Sound meets
I David. Het West-Vlaamse
Bomboclat Festival (de week voordien op het strand van Zeebrugge) doet dit jaar eveneens beroep op Frank en co van Reggaebus om een Dub Beach aan hun affiche toe te voegen, met klinkende namen als
Moa Anbessa,
Jah Free en
Jah Observer. Reggaebus to di world!
Foto's: © Dansende Beren, Proximus, Dour, Radio United, Party Time Radio & TV
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
