Collieman - Jungle Code (Dubshelter Recordings)

Vier jaar geleden al loste Collieman een eerste teaser van het album, een korte demoversie van 'Keep The Vibes Alive'. Het is een ode aan al zijn reggae-idolen, zangers, muzikanten en producers. Bij de naam Mad Professor weerklinkt plots een special Ariwa-effect, een van de vele kleine knipoogjes die als poedersuiker over de nummers zijn uitgestrooid. "Rastaman knowledge and love mi a spread…" zingt Collieman vol overtuiging, en hij vraagt zijn collega's: "Keep it natural, keep it fresh…". 

Op een vinylplaat zou 'Keep The Vibes Alive' de opener zijn van B-kant, zeg maar the love side. Daar vinden we ook het al te lichtvoetige 'Lovelight', het frivole, Studio One-achtige 'Honey Bunny' (met een lekkere orgelshuffle en frisse saxofoon), en het rijkelijk gearrangeerde, erg aanstekelijke 'Vanilla Ice'. Die tune bezingt niet zozeer de smaak van vanille-ijs dan wel van een gezonde ital veggie stew zoals Colliewoman die zo heerlijk kan bereiden. Met zalige backing vocals en dito blazers. Hit song! 'Gimme Lickle Lovin'' is classic one drop in een toparrangement gegoten, opnieuw met mooie blazers en toetsen.

Op de A-kant van de plaat, in dit geval zijn het gewoon de eerste vijf nummers, gaat Collieman op de conscious toer. De titelsong 'Jungle Code' laat geen twijfel bestaan over zijn boodschap: "Watch your step in the jungle out there…". Het gaat over "de survival of the richest" en "the winner takes it all". 'Show Must Go On' richt de blik op moderne slavernij en de rat race die velen onder ons dagelijks moeten doorstaan. Gelukkig blijft de rastaman overeind. 'Still Standing' (waarin de zanger bekent: "I'm at the bottom of the food chain…") en 'Standing Firm' barsten van de muzikale energie en geestkracht. Maar het kroonjuweel van dit album is de track die wij vorig jaar in de zomer al in preview te horen kregen. 'Political Syndrome' is een ijzersterke song, opgesmukt met (opnieuw) heerlijke blazers en backing vocals, in een schitterende mix en productie. 

'Jungle Code' laat letterlijk een heel ander geluid horen dan 'The Same Blood', zoals we dat ook gewend zijn van de Jamaicaanse zangers. Iedere studio heeft zijn eigen sound, dus ook Majestic en Dub Shelter. De drums klinken wat klinischer maar daar tegenover staan dan weer een warme, organische bas en de creatieve arrangementen. 'The Same Blood' was letterlijk groepswerk (met een band die de riddims live inspeelde), 'Jungle Code' werd opgenomen in verschillende etappes, zoals tegenwoordig meer regel dan uitzondering is. Wat blijft, is de stem van Collieman, de beste reggaezanger van de Benelux die nu toch al een klein dozijn uitstekende songs op zijn palmares heeft staan.