Victor Rice - Smoke (Easy Star Records)

Victor Rice is een geboren New Yorker en maakte naam voor zichzelf in de zogenaamde Amerikaanse third wave ska revival van de jaren tachtig van de vorige eeuw, als bassist bij bands als Scofflaws, Stubborn All-Stars en New York Ska Jazz Ensemble en producer voor onder andere The Pietasters, The Slackers, The Adjusters en Epitones. Na een periode waarin hij zich vooral focuste op werk als componist en sound designer voor televisieproducties, verhuisde Rice in 2002 naar São Paulo in Brazilië, waar hij actief bleef als producer voor zowel Braziliaanse (Bixiga 70, Pitshú, Marcelo Camelo, Mallu Magalhães…) als internationale artiesten (The Slackers, Dr. Ring-Ding, Proyecto Secreto, Dave Hillyard, Corey Harris, Two Tone Club, The Moon Invaders…), en bas speelde bij de lokale ska- en reggaeband Firebug en Easy Star All-Stars. In al die jaren produceerde Rice maar een handvol soloalbums.

Voor de nummers op het volledig instrumentale 'Smoke' creëerde Victor een organische synthese van de invloeden uit zijn carrière; een mix van ska, rocksteady, jazz en Braziliaanse bossanova en samba. Maar er zit ook een Belgisch kantje aan 'Smoke', want Rice kwam het album opnemen in de Pum Pum Hotel recording Studio in Charleroi, in 2008 opgericht door ex-The Moon Invaders drummer Nico Leonard. De twee hadden elkaar leren kennen in 2003, toen Leonard Rice een eerste keer naar België haalde voor de productie van het titelloze debuutalbum van The Moon Invaders. Voor 'Smoke' riep Nico zowat de hele Moon Invaders line-up opnieuw samen (David Loos - tenor-sax, David Manghi - trombone, Sergio Raimundo - toetsen, Mike Bridoux - gitaar). Daarnaast hoort u ook de sax van Tommy Tornado, die Rice omschrijft als: "He's my wildcard, my Stan Getz!", de trombone van de uit Turijn afkomstige Mr. T-Bone (Jamaican Liberation Orchestra, Guiliano Palina & The Bluebeaters), en nodigde Victor ook zijn oude maatjes Paul Gerhardt (alto-sax) en Rolf Langsjoen (trompet) uit.

Gevraagd naar de betekenis van albumtitel 'Smoke', antwoordde Rice: "Nico is not a talkative person, something I really enjoy. When we're on our smoke break, it can get really quiet because we're listening to ideas in our heads. Many ideas on this record were born in these silent moments. Also 'Smoke' because I hung out a lot at the Smoke jazz & supper club on Broadway in the nineteen nineties when it was still called Augie's. Chess, cigarettes and jazz every night. I think I learned a lot about sonority at that club, the musicians were always exceptional!" Uitstekend instrumentaal luisteralbum dat wel uit een andere era lijkt te komen en waarmee het ongetwijfeld heerlijk wakker worden is op een koude zondagmorgen!