Antwerp Gipsy-Ska Orkestra - Black Panther (Eigen Beheer)

Gregor Engelen zingt beter dan ooit, zuiverder, minder geforceerd, beter Engels ook. Zijn diepe parlando's herinneren meer aan Leonard Cohen dan aan de dronkenmanspraat waarvoor ze vroeger wel eens konden doorgaan. Het autobiografische 'Amai, Da's Na Straf' had van Wannes Van de Velde kunnen zijn: "Ik dans van zottigheid/'Kzen ne man van lichte zeden.". Nu het dialect alom geherwaardeerd wordt, zou dit weleens een hit kunnen worden (op voorwaarde dat het nummer wordt opgepikt door de grote zenders natuurlijk). De beste Engelen horen we in het langste nummer. Hij zet 'If I Had A Heart' in met een macabere grafstem en laat die vervolgens helemaal open bloeien in een groots aangezette klaagzang. Ook de muziek ondergaat in die zes minuten een kleine metamorfose, van een filmische intro over een Stalag-achtige riddim naar een ijle dub/instrumental met John Lurie-allure. 

Nathan Daems en Stefan Diskus schitteren in haast elk nummer op saxofoon en Turkse klarinet, afwisselend solo en in opwindend samenspel, kronkelend en wervelend op drukke toonladders, zo eigen aan de muziek uit de Balkan. Mukti Gabriels surft overal doorheen met zijn gitaar, Suhamet Latifi voorziet in vette shuffles en de goedkope maar o zo onweerstaanbare synthsound van de tallaya. Het geheel wordt gedragen door een fantastische ritmesectie, Roel Poriau op drums en percussie, Filip Vandebril op bas, die hun voorliefde voor reggae en dub maar moeilijk kunnen verhullen. Ritmisch is dit zonder twijfel het meest reggaegetinte album dat AGSO al heeft uitgebracht. 

'As They Wish' en 'Tha Sou Kani Kapsonaki' doen wat denken aan de punky 2Tone sound van weleer, 'Peregrovka' is rechttoe rechtaan Balkandisco die halverwege een punky dance-pakje krijgt aangemeten. Het openingsnummer van de plaat, 'Babylon Trap' begint als (inderdaad) trap maar gaat na de intro (wellicht een muzikale reflectie van Babylon) over in uptempo reggae met conscious lyrics ("I won't go back to Babylon for a long time…": wijs besluit) en een fijn koortje. De tweede stem van Oriane de Cavalho kleurt ook 'As They Wish' en 'Balkan Hotstepper', een funky ode aan de gelijknamige soundsystem uit Leuven. Veeleer de JB's dan Sly & Robbie dus dit keer maar daarom niet minder aanstekelijk.

Het titelnummer (en dus het hele album) is niet opgedragen aan de zwarte emancipatiebeweging uit de sixties maar aan de Servische zigeunerzanger Saban Bajramovi?, met zijn witte pak en witte Mercedes. Hij siert ook de prachtige getekende cover van de plaat (Paul Hitter), omringd door politieke, historische en mythologische beelden en figuren. Op zich reden genoeg om je 'Black Panther' aan te schaffen op vinyl maar je krijgt er dus ook een geweldige plaat bij, opgenomen in "the United Kingdom of Belgium" (Studio Porino in Borgerhout), gemixt in Servië (Studio Alfa, Novisad). Zo Balkan heeft reggae nog nooit geklonken, of was het omgedraaid?