Afro C Launch: Al Griffiths & The Gladiators effenen het pad voor Don Carlos en Black Roots

Met het nieuwe album van Inna De Yard (twee weken geleden in Brugge) betreden we de concertzaal van het MEC Staf Versluys in Bredene, dat gezellig volloopt voor de komst van The Gladiators, één van die legendarische roots bands uit Jamaica die furore maakten in de jaren zeventig, al blijft er van de originele bezetting intussen niemand meer over. De traditie wordt evenwel verdergezet door de zonen van Albert Griffiths, oprichter van het originele vocale trio, samen met Clinton Fearon, die eerder zijn eigen weg is gegaan, en wijlen Gallimore Sutherland. Al Griffiths is gezegend met een stem die als twee druppels water lijkt op die van Albert en is bijgevolg de gedoodverfde opvolger van zijn vader. Begin jaren 2000 stak hij zijn neus aan het venster en mocht geleidelijk meer en meer nummers live voor zijn rekening nemen. Broer Anthony is al jaren de vaste drummer van de vernieuwde formatie. Ondertussen is Albert definitief op pensioen, toerden The Gladiators even rond met Droop Lion als frontzanger, en na een hevige strijd van erkenning en auteursrechten - waarover Al zaterdag meermaals zijn frustratie uitte - hebben de zonen finaal de fakkel overgenomen: "From the father to the sons!"  

"I won't give up this fight!", opent Al de debatten. 'Not Afraid To Fight' wordt meteen lang uitgesponnen in een dubwize version, iets wat ze tot ons genoegen wel vaker zouden herhalen, en de verschillende muzikanten worden onmiddellijk voorgesteld aan het publiek: drum en bas, twee keyboards en twee gitaristen, waarvan één ook de geslaagde backing vocals op zich neemt, samen met de multi-instrumentalist die het geheel subtiel extra kleur geeft door allerhande percussie en fluitjes. Het eerste deel van de show wordt gekenmerkt door enkele eigen nummers van de jonge gladiatoren, alsook een (overbodige) cover van Bob Marley's 'Small Axe'. Aanvankelijk is het ook nog wat zoeken naar het goeie geluid, nochtans met Christopher Lonneville (Pura Vida) achter de knoppen, en is toch vooral wachten op 'Jah Works'. Met de ogen dicht wanen we ons even in de late seventies, de keyboard sound die de blazers vervangt (zoals zo vaak op een reggae optreden) ten spijt. 

De klassiekers volgen elkaar vervolgens in snel tempo op, en dan beseffen we weer hoeveel hits The Gladiators eigenlijk hebben uitgebracht in hun topjaren, met achtereenvolgens 'Looks Is Deceiving', 'Mix Up' en 'Bellyful', weliswaar met eigentijdse accenten zoals de elektrische gitaarsolo's bij 'Hearsay'. De pull ups zijn te talrijk en de vele effecten op de stem hoeven niet altijd, althans niet op de lead vocals tijdens het refrein (daar lijkt een extra klankman aan de zijkant voor verantwoordelijk), maar de muzikanten raken stilaan op dreef en helemaal in hun sas. Met 'Guts' ("je moet ballen aan je lijf hebben om een a natty dread te zijn"), 'Dreadlocks The Time Is Now' en 'We Are The Warriors' is het verder genieten geblazen.

Wegens technische problemen (en na de aankondigingen van het festival in de zomer) konden ze er pas rond tien uur aan beginnen, en ze spelen dan ook tot bijna half één, een set van een slordige 2,5 uur, met 'Stick a Bush' als voorspelbaar orgelpunt. Al Griffiths maakt van de gelegenheid gebruik om wat ganja te smeken aan het publiek, en krijgt uiteraard prompt wat herbs aangeboden uit de zaal, die ondertussen half leeg is gelopen. Heeft het met het nachtelijke uur te maken, of hadden de meesten er sneller genoeg van? Ons gezelschap alleszins niet, en de week na Reggae Geel keren we terug naar zee, wie gaat mee? Niemand minder dan Black Roots staat deze zomer op het hoofdpodium van het gratis Afro C festival in Bredene, met als headliner Don Carlos & Dub Vision Band. Andere reggae-gerelateerde namen op de affiche zijn Dubpistols, Mike Love en Terrakota, naast meer exotische namen als Flavia Coelho, Daniel Dzidzonu en Soweto Soul, die voor de nodige salsa, afrobeat en Latin vibes zullen zorgen. Onder de deejays moeten Last Warning (dat zaterdag de plaatsjes aaneen draaide), Blazin' Fire Sound en Team Damp het Caribische gehalte opkrikken.