Magisch Inna De Yard in het Cactus Muziekcentrum

Als we de goed verduisterde zaal betreden, komen iets later één voor één de leden van het gezelschap het podium opgewandeld, a-capella de nyahbinghi klassieker 'Lion Of Judah/Conquering Lion' zingend.

De rest van de avond zullen telkens één of twee vocalisten vooraan op het podium plaatsnemen. Eerst aan de beurt is Kevor 'Var' Williams, tevens frontman bij Pentateuch, die de show opent met 'Hard Road'.

De muzikale begeleiding bestaat naast nyahbinghi percussie uit akoestische bas (Ruel 'Pot-A-Rice' Ashburn), akoestische gitaar (Winston 'Bopee' Bowen) en buffetpiano (Robbie Lyn). 

De plaats van Var wordt ingenomen door Rashaun 'Kush' McAnuff, wiens vader Winston de rol als bandleider van Chinna lijkt overgenomen te hebben. Kush brengt zoals verwacht 'Black To I Roots', tevens het titelnummer van het meest recente album van zijn The Uprising Roots Band, voor de gelegenheid begeleid door Robbie Lyn op melodica. Van Kiddus I, bekend van zijn rol in 'Rockers' en één van de ouderdomsdekens van het project, krijgen we 'Survive', meteen gevolgd door Derajah die met 'Oh Yeah Ya' voor zijn bekendste hit kiest. Dan is het tijd voor wat Congos-vibes, want ook Cedric Myton is van de partij en dus krijgen we 'Youthman' te horen. 

De eerste combination van de avond is voor Derajah en "electric dread" Winston McAnuff. Samen brengen ze een uitstekende versie van 'Stone'. Van een heel andere orde is Var's 'Gimme Your Lovin'', een lovers tune. Kiddus I gaat vervolgens voor 'Graduation In Zion', wellicht zijn bekendste hit en ook het nummer dat hij in 'Rockers' bracht. 'Malcolm X' mag dan bekender zijn in de versies van Dennis Brown en Earl Sixteen, het nummer werd destijds gepend door Winston McAnuff die in Brugge geruggensteund wordt door Cedric Myton. Die laatste brengt dan samen met Kiddus I het ons onbekende 'Rebellion In Heaven', gevolgd door Derajah's 'Well Ah Oh'.

Na Var's 'Crime', brengt Kiddus I met 'If You Love Me' (originele titel 'L'hymne A L'amour') zowaar een ode aan de Franse nachtegaal Edith Piaf, en zorgt zo voor een eerste echt hoogtepunt in de show. Winston McAnuff brengt nog 'Ras Child', maar de echte afsluiter is voor Cedric Myton die op gepaste wijze meteen nog eens de verschillende bandleden voorstelt en daarbij de lovende adjectieven niet spaart. 

Het gezelschap verdwijnt van het podium, maar het publiek in de Magdalenzaal is nog lang niet voldaan en eerste, en voorlopig enige, komt Bopee terug het podium op. Hij zorgt met een wondermooie akoestische versie van 'Thanks & Praises' voor wat het intiemste moment van de avond wordt.

Daarna verschijnen ook alle andere Inna De Yard-leden weer op het podium en wordt een versie van über-klassieker 'Rivers Of Babylon' ingezet.  Maar naast Chinna is er natuurlijk nog iemand uit de line-up van Inna De Yard verdwenen en dat is Winston's andere zoon Matthew, die in 2012 op tragische wijze om het leven kwam. Als ultieme afsluiter en eerbetoon brengen Kush en Derajah diens 'Be Careful', terwijl vader Winston het ganse nummer lang roerloos voor zich uit blijft staren. Het is moeilijk hier geen krop in de keel bij te krijgen. De perfecte afsluiter van toch opnieuw een magische avond!