Luciano en Freddie McGregor geven het beste van zichzelf in VK

De titel van dit verslag mag u trouwens best letterlijk nemen, want beide heren kozen, volledig naar verwachting, voor een ware 'Best Of'-show en meezingen was dus de boodschap.

Nadat de Big Ship Band, de vaste begeleidingsband van Freddie McGregor, de feestelijkheden iets voor negenen op gang trekt met een instrumentale versie van 'Declaration Of Rights' van Abyssinians, mag Luciano het schip de haven uitvaren.

Na het annus horribilis dat de man achter de rug heeft - Luciano's zoon Menelik werd in februari van vorig jaar brutaal vermoord - mag het een wonder heten dat de Messenjah nog steeds met evenveel vuur op het podium blijkt te staan.

Openen doet Lucy met 'Give Praise' uit zijn 'Serious Times' en hoewel de man wat schor bij stem leek zat de sfeer er meteen in. De hits zouden elkaar in hoog tempo blijven opvolgen. We krijgen onder andere 'Messenger', 'One Way Ticket', 'He Is My Friend', het intieme 'How Can You', 'Who Could It Be' (inclusief de salto die waarnaar echte Luciano fans natuurlijk telkens weer uitkijken en geen sinecure op het kleine VK-podium)… Vooral producties uit zijn tijd bij Xterminator dus en is dan ook niet meer dan terecht dat de te vroeg gestorven Fatis Burrell een big up krijgt net voor het meer dan toepasselijke 'Over The Hills'. Dan volgt zowaar een eerbetoon aan Nobelprijswinnaar Bob Dylan, met een cover van diens 'Knocking On Heaven's Door', toepasselijk omgedoopt tot 'Knocking On Zion's Door', en afsluiten doet de Messenjah met 'I Was Made To Serve Jah'.

Tijd voor de echte veteraan van de avond dan, crooner Freddie McGregor. De man brengt al decennia lang dezelfde show en toch gaat die ons om de één of andere reden nog altijd niet vervelen. Noem een hit van Freddie en u hebt hem ongetwijfeld te horen gekregen. Een korte selectie: 'Prophecy', het onvervangbare 'Push Come To Shove', über-klassiekers 'Big Ship' en 'Bobby Babylon', en voor de lovers natuurlijk 'Just Don't Want To Be Lonely' (origineel een soul-hit van een zekere Ronnie Dyson, maar ook, en misschien nog meer, bekend van The Main Ingredient).

Met 'True To My Roots', een nummer over de klassieke Heavenless riddim, maakt McGregor nog even snel reclame voor zijn meest recente gelijknamige album en als hij het laat overvloeien in 'Your Love Got a Hold On Me' is het meteen ook de inleiding voor de obligate Dennis Brown tribute ('Love & Hate' en 'Revolution'). Dan haalt Freddie Luciano terug op het podium, eerst voor een niet echt indrukwekkende cover van Bob Marley's 'Nice Time', maar wij onthouden vooral het heerlijke 'Shake It Up Tonight', verschenen op Freddie's Big Ship label en in 1993 Luciano's eerste nummer één hit in het Verenigd Koninkrijk.

Dan roept de interviewplicht; we horen Freddie nog verwijzen naar de recente spanningen tussen Trump en China en op de tonen van Bob's 'War' verdwijnen verzadigd de backstage in. Het spraakmakende interview met Luciano hebt u nog van ons tegoed!