R.I.P. Edi Fitzroy

Ik weet nog heel goed dat ik voor de eerste maal 'Work On Mr. Farmer' hoorde, wat mij betreft de beste tune die Edi Fitzroy (hij vond dat blijkbaar beter klinken dan Fitzroy Edwards, zijn echte naam) gemaakt heeft. Dat had natuurlijk te maken met de excellente backing van Roots Radics (die de zanger ook benoemt in het nummer) en de heerlijke horns van Dean Fraser en wijlen Nambo Robinson. Maar ook de stem van Fitzroy maakte indruk, getergd en getormenteerd, recht van uit het hart, gedreven door het onrechtvaardigheidsgevoel dat zoveel Jamaicaanse rasta's (don't haffi dread) in zich dragen. Het was een stem als geen andere, onmiddellijk herkenbaar, onmiddellijk raak.

'Work On' was het hoogtepunt van 'Check For You Once', de debuutplaat van Edi Fitzroy uit 1982. Hij had toen al getoerd in de UK, als support act van The Clash (op voorspraak van Mikey Dread, die de zanger ook ontdekt had.) Het album gaat aarzelend en eerder lichtvoetig van start met een drietal tunes voor de ladies, maar bloeit vanaf '1st Class Citizen' (ooit nog in het Antwerps vertaald door Gaba Longsize) vooral tekstueel helemaal open. 'Informer', 'Bandulu', 'People Dem A Suffer', 'Penitentiary': de titels zeggen genoeg, en het zijn ook muzikaal uitstekende tracks, geen versions maar originele riddims zoals Roots Radics die maar voor een handvol artiesten gecreëerd heeft. Opgenomen en gemixt in Channel One met Soljie achter de knoppen, een productie van Trevor Elliott voor zijn Musical Ambassador-label.

Fitzroy heeft dat niveau nooit meer geëvenaard, of het moest met zijn bijzondere uitvoering van 'Hotel California' zijn (toch al een halve reggaetrack van The Eagles) op het voor de rest al te cleane RAS-album 'Eclipse' (1988.) Wel met Sly & Robbie overigens, Glen Brown, Ansel Collins en Chinna Smith, en in het koortje (elk één keer) Ini Kamoze, Pam Hall en Erica Newell. Aan hen kan het niet gelegen hebben. Opgenomen in Tuff Gong. Edi Fitzroy had in die dagen zelfs een fanclub. Veel insiders, ook in de Verenigde Staten, verwachtten dat hij definitief zou doorbreken. We hebben sindsdien maar weinig meer van hem gehoord.

Zijn grootste hit was 'Princess Black' (1984), opgedragen aan zijn moeder en alle sterke vrouwen: "She don't like to stay at home/Living on dependency…". Bij die tune hoorde voor het buitenland een album, 'Coming Up Strong', een erg ambitieuze productie (Sly & Robbie, Tamlins, Dwight Pickney, Barnabas, vier blazers, opgenomen in Channel One en Tuff Gong) die vandaag meer gedateerd klinkt dan het oudere 'Check For You Once'.

Edi Fitzroy heeft de 62 net niet gehaald, maar zal in mijn hart (en in de platenkast) altijd een speciale plaats blijven houden.